Búnaðarrit

						155

er sökum þess, að í dýrunum og jurtunum eru sömu

frumefni og í manninum sjálfum. Sama er að segja

um dýrin, að pau þurfa stöðugt næring. En að þau

geta nærzt af jurtunum, er vegna pess, að jurtirnar hafa

sömu frumefni í sér og dýrin. En alveg er sama með

jurtirnar, sem menn og dýr. Til pess að pær geti lif-

að og vaxið, verður peim að veita til næringar hin sömu

frumefni, sem eru í peim sjálfum.

pannig sjá menn, að sömn frumefnin eru í mönnum,

dýrum og jurtum, pótt megin peirra og sambönd séu

oft mjög mismunandi. Enn fremur að sömu frumefni

hljóta að vera í áburðinum, til pess að hann geti nært

jurtirnar.' í jurtunum er ekki tin, blý, kopar, gull né

silfur; pessi efni geta pví ekki orðið áburður. En pótt

hin sömu frumefni séu starfandi í hinni lifandi náttúru,

eða byggi bæði upp jurtir og dýr og haldi peim við, pá

parf hvort fyrir sig efnin í mjög mismunandi sambönd-

um. Til pess að frumefnið a geti t. a. m. nært dýrin,

verður pað að vera í sambandi með frumefnunum b, c og

d. En til pess að pað geti nært jurtirnar, verður pað að

vera í samböndum með frumefnunum e og / o. s. frv.

þannig gengur pað allt af á víxl í hinu aðdáanlega líts-

kerfi, eins og t. a. m. þrædirnir sem binda saman vef-

inn. pessar efnabreytingar eru pví skilyrði fyrir líflnu;

pví að pótt rotinn áburður hafi í sér pau frumefni, sem

nauðsynleg eru fyrir líkama dýranna, pá eru pau ekki

að eins gagnslaus heldur skaðleg fyrir dýrin, í þeim

samböndum, sem pau eru par. J>ar á móti eru pau í

þeim samböndum, sem eru skilyrði pess að jurtirnar geti

nærzt af peim. A hinn bóginn geta jurtirnar ekki nærzt

af peim frumefnasamböndum, sem dýrin purfa sér til

næringar. Öf'únar eða óuppleystar dýra- eða jurtaleifar

eru ekki næring fyrir jurtirnar, pótt í þeim séu þau

frumefni,   sem jurtirnar byggjast af.      |>að er fyrst  við