159 án pess að koma nokkrum að notum. En pað eru pá 184620 króna virði, sem árlega fer til ónýtis að jafnri nautgripatölu. J><5 er petta ekki mikið hjá pví, ef litið er til alls pess pvags, sem fellur til og eyðist svo. Mörgum getur, ef til vill pótt petta lítilfjörlegt umtals- efni. En hundruð púsunda króna eru ekki lítilfjörlegir peningar. Og ef pessir peningar væru við hendina, mætti fara með pá, sem pykir petta umtalsefni óparft eða hégómlegt, á líkan hátt eins og Vespasíanus keisari Rómverja fór með Títus son sinn. J>að er sagt að Ves- pasíanus hafi lagt toll á öll keituker í pófaramylnum. Títusi syni hans pótti sá tollur óviðfeldinn. |>á er sagt, ¦ að keisarinn haii hrugðið gullpening fyrir vitin á syni sínum, og spurt hann, hvort hann fynndi ópef af honum. Að varna pví að pvagið missist hurtu, erhægtmeð mörgu móti. J>að, sem hendi er næst, og ekki parf að kaupa frá útlöndum, liggur fyrst fyrir að nota; enda höfum vér mörg efni til pess, svo sem mold, rof, ösku, moð, salla, sag, purkað pang og para og fieira. J>etta verður svo að bera í húsin eða flórana, pegar búið er að verka pá, svo að pað sé fyrir að drekka í sig væt- una og binda efiiin í sér. Ef svo mikið er borið í hús- in og flórana, að pað drekki í sig alla vætuna og engin stækjulykt finnist, pá er fyrst trygging fyrir pví, að efnin missist ekki á burtu. Ef stækja myndast, hefir holdgjafinn gengið úr samböndum sínum og í samband við vatnsefni og myndað ammoníak, sem gufar út í loftið, og pcá missist holdgjaiinn, sem pó er eitt hið dýr- asta efni áburðarins. Engu síður verður að gæta pess, að efnin missist eigi úr haugunum. Bezt væri að hafa hús yfir áburð- inn, svo að loft og vatn næði sem minnst að verka á hann. En pað er margur, sem eigi getur komið pví við,