Búnaðarrit

						166

séu vel hæfir til áburðar á tún fyrri en eftir 2—4 ár.

|>ar á móti má nota þá fyr í matjurtagarða og sléttur

undir pökur; pví að þar geta efnin haft tíma fyrir sér

til að fúna betur og uppleysast.

Við sjó hagar víða svo til, einkum par sem útræði

er, að mikið og gott efni fellur til í safnhauga, svo sem

pang, pari og fiskúrgangur; pað er að segja, ef pað er

ekki notað til gripafóðurs. I pangi og para er að til-

tölu mikið af kalí, en í innýflum úr fiski mikið af

holdgjafa og dálítið af fosfór; og í fiskibeinum er mikið

af kalki (kalsíum og súrefni) og fósfórsýru, og nokkuð

af holdgjafa. Ef svo öllu pvagi og pvottaskólpi, sem

til fellur, er hellt yfir haugana, pá veitist mikið af kalí

og holdgjafa með pvaginu, sömuleiðis töluvert af fósfór-

sýru og lítið eitt af kalki; og með pvottaskólpinu veit-

ist kalí, af pví að töluvert er-af kalí í grænsápunni,

sem vanalega er höfð til pvotta. Ef einnig öll aska,

sem til fellur, er sett saman við, pá fæst nokkuð af

kalki og fósfórsýru, og lítið eitt af kalí. J>ar sem skelja-

sandur er til, væri einnig gott að setja hann saman

við, einkum ef safnhaugaáburðurinn er ætlaður í mat-

jurtagarða eða í sléttur; en í skeljasandinum er mikið

af kalki. |>annig sést, að með pessu móti er hægt að

veita sér nægð af öllum peim efnum, sem einkum parf

að veita jurtunum með áburðinum. Ef pess er gætt,

að moldblanda haugana vel, pá missast efnin ekki að

mun á burtu, og í moldinni sjálfri er einnig ætíð meira

eða minna af jurtanærandi efnum. Með pessu er pví

hægt að afla sér hins bezta áburðar. Margt fleira mætti

og telja, sem hægt væri að nota til áburðar við sjávar-

síðuna. pað er t. a. m. oft pegar lítið er um fisk, að

krossfiskar og ýms fleiri kvikindi eru nær þvi á hverj-

um öngli. Ef þetta væri hirt og borið í safnhauga, þá

getur   pað   orðið   góður   áburður.     Og pegar bátar eru