170 félag Jpingeyinga lét pundsverðið hækka um l"|o við hvern tug punda af lifandi þunga kindarinnar yfir 100 pund, og fékkst pá að frádregnum öllum kostnaði fyrir hvern sauð að meðaltali 14 kr. 62 au. (pyngsti sauður, sem vó 147 pund, varð á 21 kr. 16 a., en 100 pd. sauður varð á 12 kr. 40 a.). J>etta ár má svo að orði kveða, að gjörtæki fyrir lán hjá kaupmönnum sakir sí- vaxandi verzlunarskulda. Urðu pað pví einu úrræðin fyrir mörgum að taka lán í landsbankanum, sem opn- aður var 1. júlí, og veðsetja honum fasteignir sínar. Tíðarfar var yfir höfuð irijög óhagstætt. Jpegar með nýári hófust mikil harðindi um land allt. J>ann 3. og 4. jan. var mikið snjóveður um Norðurland; fórust pá nokkrir sauðir á fáeinum bæjum í Suðurpingeyjarsýslu, sem úti höfðu legið til pess tíma. Tjt yfir tók pó veðrið 7. jan., er náði yfir allt land. Mest kvað þó að pví um Austurland, menn týndust, töluverðar skemmdir urðu á húsum og skipum og um 1000 fjár fórst par í pví veðri. Veðrum pessum fyigdi mikil snjókoma, svo að snemma í jamiar mátti telja jarðbönn yfir allt land. Frost voru einnig töluverð. Mest frost í Reykjavík 15. febr. 18" C, en fyrir norðan varð pað stundum yfir 20° C. Jpessi harðindi héldust út januar og mestan hluta febr., og hafði pá driiið svo mikla fannfergju niður í Húnavatns- og Skagafjarðarsýslum, að fádæmum sætti. Var pá á stöku-bæjum, einkum á Suðurlandi, farið að skera af heyjum. Síðast í febr. gekk tíð til batnaðar, er hélzt mest allan marz. Tók pá víða upp snjó, eink- um sunnanlands, en á mörgum stöðum fyrir norðan og í ýmsum harðindasveitum gætti batans lítið, því að hlákurnar voru of vægar til þess að jarðir gætu komið upp, par sem fannkyngja var mikil. Síðast í marz gjörði áköf norðanveður, er náðu um allt land. Var