Búnaðarrit

						171

þá mest frost í Reykjavík 13° C, en við Ejrjafjörð 15°.

Kak pá hafís að Norður- og Vesturlandi, er var svo

ýmist landfastur eða á hrakningi skammt undan landi

fram í ágústmánuð. Einkum hélt ísinn sig fyrir

Ströndum, án pess pó að teppa siglingar að mun. ' Aftur

brá til bata fyrri hluta apríl, sern hélzt fram undir

miðjan maí. Komu pá upp ágætar jarðir sunnanlands

og víða fyrir austan. |>ar á móti gætti hatans mikið

minna fyrir norðan og vestan; pó var par allgóð tíð

um páskaleytið, og komu pá alls staðar upp jarðir nema

í verstu snjókyngjusveitum, svo sem Ólafsfirði, Eljótum

og Skaga; en par komu eigi upp hagar fyr en um far-

daga. Laust fyrir miðjan maí gekk enn til norðanáttar

sem hélzt maí út. Einkum var tíðin pó tilfinnanlegust

•fyrir norðan og vestan; pví að par voru sífeld veður

með fjúki og frosti, og héldust peir kuldar fyrir norðan

og vestan júní út, þótt nokkuð drægi úr þeim. Sem

dæmi pess, hve kalt blés fyrir norðan, má geta þess,

að snemma í júní lá ís á sumum stöðuvötnum niðri í

lásveitum, og 20. maí var lagnaðarís riðinn yfir Hrúta-

'fjörð frá þóroddsstöðum og yfir á Borðeyri. Enn fremur

var jörð par víðast ekki stungupíð fyr en í júlí. Tíðin

hélzt stöðugt vætusöm og fremur köld fram í septem-

ber; einkum pó fyrir norðan og vestan; enda komu par

alloft kuldaköst og snjóveður. Haustveðráttan mátti par

á móti heíta mjög góð til októberloka. ]?ann 3. og 4.

nóv. var allmikið veður með fannkomu. Fenntu pá

nokkrar kindur, eða hrakti í vötn hér og hvar, einkum

pó í Skagafjarðar- og Húnavatnssýslum, og á Leirá í

Borgarfirði fórst um 70 fjár í Leirá. Litlu síðar brá

aftur til bata, og mátti veturinn víðast teljast alljarðsæll

og frostavægur til nýárs. Oft var pó mjög stormasamt

og óstillt, svo að jarðir notuðust illa. 31. des. var ákaft

sunnan og   vestan   hríðar- og skara  veður;   bræddi   þá