Búnaðarrit

						172

mjög yfir, svo að pá mátti telja að jarðbönn væri yfir

allt land. Horfði pá margur kvíðafullum augum móti

hinu komandi ári.

tirasvöxtnr var alls staðar fremur rýr, að undantekn-

um nokkrum hluta af Suðurlandi. Tún og engjar

spruttu seint og náðu óvíða meðalsprettu; par að auki

var jörð víða mjög kalin. Á Suðurlandi var heyskapur

byrjaður á líkum tíma og vanalegt er, og nýting mátti

teljast par sæmileg, eftir pví, sem er að venjast sunn-

anlands. J>ar á móti var sláttur byrjaður annars staðar

síðar, eða almennt frá 25—30 júlí. |>eir fáu, sem byrj-

uðu slátt íyrir 25. júlí, náðu pegar inn lítlu af heyjum

með góðri verkun; pví að seint í júlí voru dálitlar

purkflæsur; en úr pví náðist víðast í vestursj'slum

Norðanlands enginn heyhestur inn fyr en 4. sept. |>ann

dag var úrkomulaust, en purkur mjög hægur, og var

pað víða sá fyrsti regnlaus dagur, sem hafði komið frá

pví laust eftir sláttarbyrjun; og fyrir pann dag höfðu

margir ekki náð inn nokkru af heyi. Verulegir purkar

komu pó eigi í peím sýslum fyr en um og eftir miðjan

september, og pá var pað, að margir náðu par fyrst inn

megninu af heyjum sínum. Ekki kvað pó alveg eins

að ópurkunum pegar austur dró; pví að í pingeyjar-

sýslu náðust inn töluverð hey í 18. viku sumars; en

par á móti var par dæmafá rigning pann 9., 27. og 29.

sept.; láku pá hlöður mjög, svo að mikið af peim

heyjum, sem inn náðust óskemmd, biðu stórskemmdir.

Hey urðu pví almennt sára lítil um baustið, einkum

fyrir norðan og vestan; pví að heyannatíminn var stuttur,

seint byrjað og óveður og ýmsar írátafir styttu hann

mjög. Enn fremur fuku hey á nokkrum stöðum til

muna, einkum í veðri, sem geysaði yfir Norðurland pann

2, og 3. sept.     ]?á   flæddu   og  hey á   sumum stöðum,