174 alMða nær meðallagi. — Heimtur á fé voru allgóðar; pví að víðast gaf vel í fjallreiðar. Eó reyndist víða við vana, og sums staðar betur en næsta haust áður. Ekki er pó unnt að kveða neitt fast á um pað, bvernig fé reynist almennt á haustin; pví að skýrslur um pað eru fáar og ófullkomnar. Og pótt drög hafi verið lögð til pess, að búnaðarritinu væru sendar skýrslur um afurðir sauðfjár, pá heíir árangurinn orðið minni, en æskilegt hefði verið. Einnig er allt of lítið af skýrslum frá. fyrri árum til samanburðar. J>að, sem ritinu heh'r pó verið sent af skýrslum, sýnir, að fé hefir alls ekki reynzt mjög rýrt um haustið. J>ví til sönnunar skal pess getið, að hjá Sveini bónda Magnússyni á Hákonarstöðum á Jökuldal skárust prévetrir sauðir peir beztu með 70—76 pundum kjöts og 19—22 pundum mörs. Hjá Helga bónda Guðlaugssyni á Hólsseli á Hólsfjöllum skárust prévetrir sauðir að meðaltali með 73 pundum kjöts og 20 pundum mörs; vænsti sauðurinn gjörði 85 pund kjöts. Sami maður átti tvævetran hrút, sem vó á fæti um haustið 184 pund. Hjá Jóni bónda Ingjaldssyni á Mýri í Bárðardal vó veturgamall hrútur á fæti 147 pund'. A Nýjabæ á Hólsfjöllum vó kvíær á fæti 139 pund, og á Hólsfjöllum náðu nokkrar kindur vetur- gamlar 120 punda lifandi punga og stöku kindur par yfir. Eins og allir sjá, er hér eigi tekið nema pað bezta. En par sem ritinu hefir verið sent svo fátt af skýrslum, pá eru miklar líkur til, að sumir hafi frá jafngóðu að segja og einhverjir frá betra. J>ess skal einnig geta, að pær skýrslur, sem fyrir liggja til samanburðar frá fyrri ár- um, eru einkum um beztu afurðir sauðfjár. Ekkert sýnir pó vænleik sauðfjár um haustið eins vel og lifandi pyngd fjár pess, er kaupfélag fingeyinga sendi 'á eigin 1) íití, s;'t þegar hann var vcginn. Útg.
Beinir tenglar