175 ábyrgð til Bretlands. Skýrslu um pað hefir gefið Pétur Jónsson, bóndi á Gautlöndum við Mývatn, og verður hér sýndur lítill útdráttur úr henni. pyngstu sauðirnir voru 145 og 147 pd.; pá átti Sigurður bóndi Jónsson í Baldurs- heimi við Mývatn. Svona lagaðar skýrsl- ur væru mjög fróð- legar, ef pær fengjust árlega um allt land. Væri pví óskandi að öll kaupfélög landsins, sem senda fé á eigin ábyrgð, vildu sýna pann greiða, að senda búnaðarritinu skýrslu yfir punga pess sauðfjár, sem út er sent, enda er það eigi mikil fyrirhöfn, úr pví féð er vegið, hvort sem er. TJm haustið var fé mjög drepið hiður og selt á fæti til útlanda; pví að bæði prengda að verzlunarskuldir og heyin voru svo frámuna skemmd og rýr, að eigi var annar kostur en eyða fé að mun. prátt fyrir pað var ásetningur pó víða hinn voðalegasti. — TJm haustið og fyrri hluta vetrarins bar talsvert á bráðafári sums staðar, og víða var sauðfé allkvillasamt, einkum af lungnaveiki, sökum psss, hve heyin voru óholl vegna skemmda. Tvævetrir sauðir. Geldar ær Pund Tala Tala undir lOOp. 38 17 100-109- 645 118 110-119- 689 41 120—129- 345, 7 130—139 - 87 140 p. og par yfir 5 Garðyrkja tókst allvel á Suðurlandi og á sumum stöðum fyrir austan. Á öðrum stöðum laudsins reynd- ist hún illa sökum lculdanna. Jaess skal geta, að í matjurtagarði landlæknis Schierbecks var pyngsta gulrófa (kálrabí) 3 pund og 10 lóð. Bófa pessi var gróðursett 22. maí 1886, en tekin upp 10. sept. 1886, en pað var að eins ein einosta rófa, sem náði pessari pyngd; par á móti voru margar frá 2,5—3 punda.
Beinir tenglar