Búnaðarrit

						185

26. (Hermann Jónasson). — Sparnaður í búi 34- 35.

(Móritz Halldórsson Friðriksson, læknir). — Um hey-

gæði 40. (búnaðarskólastjóri Jósef J. Bjömsson). —

Fyrirspurn (um kartöflusýkina) 44. (Stefán Stefáns-

son). — Svar til Stefáns Stefánssonar (um ka'rtöfiu-

sýkina) 46. (Sæm. Eyjúlfsson). — Um heysparnað 50.

(Hermann Jónasson). — Nokkur orð um heygjafir 51.

[E.(rlendur) P.(álmason).]

Niðursuða.

Ein sú bezta meðferð, sem hægt er að hafa á kjöti,

fiski, silungi og ýmsu fleiru, er að sjóða það niður.

Með því móti er hægt að geyma það svo, að ekkert

glatist af næringargildi fæðunnar, og að hún haldist

jafnauðmelt og holl, sem hún var upprunalega. Niður-

suða er og nokkuð farin að tíðkast sökum þessara kosta

sinna, og pó einkum vegna þess, hve handhægur niður-

soðinn matur er við ýms tækifæri, svo sem pegar parf

að taka inóti gestum, t. a. m. útlendum ferðamönnum

o. s. frv. En eins og niðursuða hefir enn verið tíðkuð,

pá er niðursoðinn matur ærið dýr. J>að er enn að eins

soðið niður á fáum stöðum á landinu. Niðursoðinn

matur hefir pví oft gengið milli margra manna, sem

ætíð hefir verðhækkun í för með sér. Stundum hefir

<iinnig verið keyptur hingað til lands niðursoðinn mat-

ur frá útlönduin.      f>að er þó mesta fásinna, að kaupa