188 7. |>egar dósirnar hafa fengið nefnda suðu, eru pær teknar upp og gatið (sbr. 2) opnað með lóðbolt- anum; bið heita loft streymir út og það, sem eftir er, pynnist. Að pví búnu er gatið lóðað til aftur, og dósin látin niður til suðu, er þá 1 pd. dós soðin í 2/3 úr tíma, en 2 punda dós 1 tíma. Hve lengi er soðið verður að haga eftir pví, hve mikið er í dósunum, en pó einkum eftir pví, hvernig dósirnar eru í laginu. Dósir sem eru jafnar á hæð og breidd purfa t. a. m. meiri suðu en pær dósir, sem hafa mikíð meiri hæð en breidd. 8. Dósirnar takist svo upp, skreppi botnarnir saman, pegar pær kólna. eru pær góðar. Séu pær ó- péttar, verður bunga á lokinu, og pá mega pær eigi lengi geymast. 9. Gatið (sbr. 2) eigi stærra en saumnálaroddur, og er oft lóðuð lítil plata undir pað, til pess að tin drjúpi eigi á kjötið«. |>egar dósirnar eru opnaðar, skera sumir lokið af innan við dósarbarmana og kaupa ný lok yfir pær. Lok- in kosta 5 aura og jafnvel minna ef mikið er keypt. |>essi aðferð pykir vissust, en pó hefir sumum heppnast vel, að ná lokunum af dósunum og brúka pau aftur. |>egar á að ná lokunum óskemmdum af dósunum, er pynnt saltsýra borin á samskeytín, svo er heitur lóð- bolti dreginn yfir, og verður dósin að hallast pannig að tinið leki niður. þegar búið er að bræða tinið í burtu, er farið með hníf undir lokið og pað tekið af. |>egir búið er að taka úr dósinni, verður að pvo hana úr heitu vatni og núa hana vel innan; og áður en aftur er látið 1 hana verður að verka vel af bðrmun- um með heitum lóðbolta, og strjúka þá síðan vel upp.
Beinir tenglar