Búnaðarrit

						Skýrsla um súrheysverkun.

Frá Kristni Magnússyni bónda í Engey.

Vorið 1885 útbjó   eg  súrheysstæði   þannig,   að   eg

piljaði sundur heyhlöðu með plægðum borðum, og hafði

þeim   til   stuðnings,   að   baka   til,   tvær slár pvert yfir

hlöðuna.    þetta afpiljaða rúm var 7 fet á hæð á vegg-

lægjur; en niður við gólfið 5 álnir á hvern veg; að ofan

lítið eitt víðara eða nálægt 4 puml. á hvern   veg.     Á.

tvo   vegu voru veggir úr torfi og grjóti ekki vel sléttir,

en á einn veg var  veggurinn   sléttur   og   hlaðinn   ein-

göngu úr; torfi.    Gólfið var moldargólf.      J>egar   byrjað

var  að   slá,   1.   ágúst, var   allur arfi og pað gras,   sem

næst var bænum,   tekið   til  súrsunar, og súrheysrúmið

fyllt.      Heyið   var  sett sem jafnast niður og jafnframt

troðið, og 3 skpp. af  salti   settar í pað,   sem   var fjór-

um sinnum dreift yfir.   ]pá var vel skarað torf lagt yfir

heyið og par á ofan voru borð lögð pétt hvert að öðru,

en ofan á pau   voru   sett  tvö   lög af  grjóti  l'/s fet á

pykkt.    Eftir 14 daga tók eg ofan af súrheyinu, var pá

dálítil velgja í pví en engin súrlykt.    J>á fyllti eg rúm-

ið aftur á ný með arfa og ýmsu   öðru   illgresi ;   saltaði

heyið og gekk að öllu leyti frá pví, sem fyr  segir.     í

lok ágústmánaðar var enn tekið  ofan af heyinu.     Var

pá lítið eitt til af há og byggstöngum,   sem  var síðast

sett ofan á, og rúmið pá  fyllt  sem  auðið   varð.     Enn

fremur var heyið saltað sem fyr, og höfðu pá alls geng-

ið til pess 6 skpp. af salti.   |>að heymagn, sem pá var

komið   í   súrheysrúmið,   var   sem   næst   36   hestum   af

puru heyi.      Af há og pví, sem hey gat talizt, var ná-

lægt ]/8 parti;   hitt var arfi og rusl úr görðum,   sem á

annan  hátt verður aldrei að verulegum notum.     Yfir