Búnaðarrit

						190

ieyið var svo tyrft með nýskornu blautu torfi,og séð um, að

Jt félli sem bezt', pá voru borðin lögð pétt hvort að

öðru þvert yfir torfið, loks var grjót borið á sem fyr segir.

J>aun 9. nóvember var tekið ofan af '/» beysins.

Var pá heyið 5 fet á hæð, dökkgrænt að lit, með lykt

líkast og af súrkáli. Við pær tvær hliðar, sem veggir

voru ósléttir, var heyið dálítið skemmt, en við hinar

hliðarnar og að ofan og neðan var pað óskemmt. Hey-

ið var rennblautt, og eitt teningsfet af pví vó 48 pund.

Heyið var skorið eða stungið upp og tekið til hvers

dags. Einni kú var gefið fyrir hurðinn í mál 5 pund

af súrheyi, 5 pund af töðu og lítið eitt af pangi, og

hélzt hold og mjólk sem af vanalegri heygjöf. Eftir

burð kýrinnar, var bætt við gjöfina 2 pundum súrheys

og ð pundum töðu. Af pessari gjöf mjólkaði hún líkt

og að undanförnu, pegar henni voru gefin 14 pund af

töðu í mál með aukafóðri. Allar kýrnar voru gráðugar í

súrheyið,og ef pví var blandað saman við úthey, sem

ekki ázt, og látið liggja eitt dægur innan um pað, pá

ázt pað eins vel og taða.—J>essi aðferð, sem að framan er

sk/rt frá, kom mér að peim notum, að eg hafði einni

kú fleiri í fardögum um vorið, en annars hefði orðið.

Sumarið 1886 súrsaði eg hey á ný, og hagaði mér

að öllu sem fyr segir. Hefir pað reynzt jafnvel sem árið

áður. J>ess skal geta, að pær tvær hliðar, sem skemmt

var við í fyrra, eru nú sléttar svo að allt er jafngott út

við veggi. í pá 2—3 mánuði, sem heyið parf til að sýrast,

ríður á að grjótið sé nóg, annars getur hiti komið, sem

veldur skemmdum. Við að fergja heyið í húsi, á penna

hátt, verða óll handtök, sem að pví lúta, svo hreinleg, í

samanburði við pað, pegar fergt er með mold, sem gefizt

hefir misjafnlega. En pess verður að gæta, að súrheyshúsin

séu   sem   dýpst, til   pess  að spara mönnum pak og farg.