Hlín Jeg tilbið þig, allífsins andi, í öllu er skynjar mín sál, við ljósbrot frá ódáins landi jeg læri að stafa þitt mál. í tónanna hrífandi hljómi, við harmanna blessandi gjöf, í gleðinnar dýrasta draumi, við dáinna ástvina gröf. i Jeg tigna þig, hnattanna heimur, þín hátignar furðuverk skær, frá ljóskerfum leiftrandi sólna, að lífsfræi minsta, sem grær, hvert smáblys, er leitar til ljóssins, þar lífstrauma uppsprettan býr, það afl, sem er ríkjandi' í öllu og alheimsins sigurverk knýr. Jeg elska þig ársólin bjarta, sem ylgeislum vermir hvert strá og vekur þeim vonir í hjarta, sem vorið og birtuna þrá, og daggtár, er liljublöð lauga, sem lyftast mót dýrð þinni hátt. Jeg sje í því öllu Ouðs auga og elskunnar sigrandi máít. Kristín Sigfúsdótlir.
Beinir tenglar