Hlín

						16                                   Hlin

Þorv. Thoroddsen telur skóglendi íslands 8 fermílur

(Kpfoed Hansen segir þær vera 12) og er þá hjerumbil

'/2°/o af landinu skógi klætt. Ekkert land í Evrópu er

jafn sárfátækt af skógi. Sýnir þó reynsla, bæði fyrri og

seinni alda, að skógur getur lifað hjer góðu lífi.

Mikið af þeim skógi, sem eftir er, er i óbygðum, ella

væri hann löngu farinn veg allrar veraldar, þannig höfum

við búið við fegursta gróður Iands vors. Heil hjeruð

eru gersamlega eydd af skógi, og íbúarnir hafa aldrei

sjeð hríslu. Þvílíkt hörmungarástand, og þó hörmulegast

af því, að menn virðast nokkurn veginn vel við það

una.

F>að hefur Ijóslega sýnt sig í öllum þeim löndum eða

hjeruðum, sem eytt hafa skógum sínum meir en góðu

hófi gegndi, að veðurlagið hefur spilst, skógarnir tempra

skyndileg veðrabrigði, vætur og storma, þeir milda loftið,

stemma stigu fyrir skriðum og flóðum, veita skjól og

skýli mönnum og skepnum og göfgari gróðri.

Nágranna- og frændþjóðir okkar verja miklu fje til

skóggræðslu í löndum sínum, löndum, sem þó eru að

náttúrufari skógauðug. í Noregi eru gróðursettar margar

miljónir trjáa áriega, og er þó 20% af landinu skógi

vaxið. Að skógræktinni hefur verið starfað þar í landi í

50—60 ár.

Danmörk er fátæk af skógi, enda er þar unnið ósleiti-

lega að skóggræðslu. Segja Norðmenn þar grætt meira

á einu ári en þeir græði á 30. Sjerstök fjelög, skipuð

fjölda áhugasamra föðurlandsvina, vinna að skógræktar-

málinu í löndum þessum, þeir sjá að annað betra verk

verður þar ekki unnið fyrir alda og óborna, en það að

klæða landið.

Ungmennafjelögin okkar gerðu vel er þau tóku skóg-

ræktarmálið á stefnuskrá sina, og fegurri blett hef jeg

aldrei sjeð á íslandi en einn ungmennareitinn (Eiðahólm-

ann eystra). Náttúran hafði hlíft gróðrinum, svo aðalat-

riðið var að hreinsa, grisja og græða  rjóðrin.  En ekki