18 Hlin ilt og grátlegt, er góð innlend kensla býðst í svo þörfum fræðum, að hún sje ekki notuð, en útlenda fræðslan sótt langa vegu með ærnum kostnaði, þótt hún sje okk- ur að ýmsu leyti óhagkvæmari. Þarf þó ekki að kvarta um að konur þær, er lært hafa, skorti atvinnu að loknu námi, það hefur verið sóst eftir vinnu þeirra víðsvegar að af Iandinu. Búnaðarskólarnir vilja þá garðyrkjukonur, hjeruð og hreppar óska eftir umferðakenslu, smánáms- skeiðum og umhirðingu ungmennareita, lystigarðar bæj- anna þurfa garðyrkjukonur, og görðunum við hælin og sjúkrahúsin væri þörf á mörgum garðyrkju- og trjárækt- arkonum, og þá ekki síður Pingvöllum, sem góðar vættir vilja nú loks fríða og fegra. (Einhver þarf að taka ást- fóstri við Ásbyrgi á sama hátt, þann yndislega stað, og endilega þarf það að verða opinber eign). Alþýðuskól- arnir og húsmæðraskólarnir þurfa kénnara í garðyrkju og trjárækt. Við hvera og laugar munu koma upp garðar í stórum stíl, og þá væri kirkjugörðum vorum ekki van- þörf á umhirðingu þeirra sem kunna, og þannig mætti lengi telja. Það mun sannast, að þær konur, sem eru svo framsýnar að læra nú þegar, eiga von á ágætri atvinnu. Þessi eggjunarorð voru rituð á Kyndilrhessu i vetur, þegar alt útlit var fyrir, að engin ætlaði að sækja náms- skeið R. N. Til allrar hamingju sáu konurnar þó að sjer. Fimm stúlkur hafa verið við nám í Gróðrarstöðinni á Akureyri í sumar, alt áhugasamar og dugandi konur, sem maður býst við miklu af. Við svo búið hefði því mátt standa að því leyti, en síðan hafa margar radd- ir látið til sín heyra um þetta mál sem vel er. Bjargráð til framkvæmda virðast einkum felast í tillög- um Helga Valtýsssonar, ritstj. Skinfaxa. Hann skrifar: Það hefur í mörg ár verið ein af mínum kærustu fram- tíðarhugsjónum að komast heim aftur til íslands og m>