Hlín

						Hlín                                   19

a. reyna til að stuðla að því að stofnað yrði Aln?ent

skórœktarfjelag eins og t. d. »Det norske skógselskab«,

sem hefur víðtæka starfsemi um endilangan Noreg, og

hefur leyst feykimikið óg gott verk af hendi. Margir af

bestu mönnum þjóðarinnar starfa að þessum málum með

lífi og sál. Skógræktarmálið er að verða alþjóðarmál

Norðmanna. — Þannig þarf það að verða á voru landi,

íslandi. Fengjum við okkar bestu menn og konur til að

fylkja sjer undir skóræktarfánann, þá ber jeg ekki kvíð-

boga fyrir framtíð málsins. Á þann hátt einan hef jeg

trú á hagkvæmum framkvæmdum í skógræktarmálum

vorum.

Já, svona stórhuga héf jeg nú verið í útlegð minni.

Hvað líst þjer? Jeg hef því kynt mjer nokkuð störf skóg-

ræktarfjelagsins norska. Er jeg æfifjelagi þar, og fjekk í

hitteðfyrra dálítinn styrk hjá formanni þess, Axel Heiberg,

ræðismanni, til þess að kynnast þeim málum í Noregi

vestanverðum. Býst jeg því við, að mjer mundi allhægt

að Tiá talsvert náinni samvinnu við það fjelag, og tel jeg

það bæði nauðsynlegt og afar mikils virði. —

Jeg hef hugsað mjer þrjá öfluga frumstofnendur að

þessum fjelagsskap hjer: Búnaðarfjelag íslands, Ræktun-

arfjelag Norðurlands Og Ungmennafjelög íslands, auk

þess mundi fjöldi einstaklinga fylkja sjer undir merki

vort og styðja fjelagið með fjárframlögum og á ann-

an hátt.

Og svo kem jeg að lokum að aðalatriðinu: fjárhags-

hlið þessa máls. Wí alsendis ónóg yrði það oss, þótt

vjer yrðum aðnjótandi alls þess styrks, sem hæstvirt Al-

þingi mundi láta af hendi rakna til þessháttar mála. Við

höfum ekki tíma til að hanga yfir þessu hálfa eða heila

öld, án þess að nokkur sýnilegur eða verulegur árangur

sjáist. ísland og íslendingar mega ekki við því. Stórstíg

og stórhuga verðum við að vera, trúa á Guð og landið

okkar og treysta báðum — og sjálfum okkur/