Hlín

						Hlin                                   25

um framleiðslu til sölu innan lands og utan, þannig að

hver tekur sína grein og leggur stund á hana eftir mætti.

Vjelarnar á heimilunum: spunavjelar, hraðskyttuvefstólar,

prjóna- og saumavjelar gera mönnum Ijettara að fram-

leiða góð efni til klæðnaðar, sængurfatnaðar og hibýla-

búnaðar, svo búa megi að sínu og spara urhflutning,

Kaupstaðarbúar jafnt og sveitafólk taka þátt í framleiðsl-

unni til eigin afnotá eða til sölu, og karlmennirnir verða

ekki lengur eftirbátar kvenfólksins í þessum efnum. —

Allar gamlar heimilisiðnaðargreinar þarf að rifja upp, svo

þær týnist ekki, og bæta við nýjum við okkar hæfi, og

listamennirnir okkar finna vonandi einhverjir hvöt hjá

sjer til þess að verja kröftum sínum í þjónustu híns

gamla, góða íslenska heimilisiðnaðar, oss er mikil þörf

á íslenskri list einnig á því sviði. — Hvernig er hugs-

anlegt að þessu fleygi svo fram á fáum árum? — Qera

má ráð fyrir að hugsunarhátturinn sje nokkuð að breyta

stefnu. En það er líka gert ráð fyrir miklu og stefnu-

föstu starfi. Ping, stjórn og almenningur þarf að vera

þar vel samtaka, ef greiðlega á að ganga, en ekki verður

þvi um kent, að jarðvegur sje hjer ekki fyrir heimilis-

iðnað.

Það sem við þurfum er: frœðsla, cefing og gott skipu-

lag. — Á börnunum verður að byrja, því þarf handa-

vinnan að komast inn í alla barna- og unglingaskóla á

landinu, og fullorðna fólkið verður að eiga kost á sjer-

fræðslu í öllum greinum heimilisiðnaðárins: vefnaði,

smíðum, prjónaskap, skóviðgerðum, bókbandi, viðgerð

á reiðskap, saumaskap, tóskap, vjelaspuna o. fl. — Kenu-

ara þarf að menta, fyrst og fremst barnakennarana og

mentun þeirra þarf að verða innlend, við okkar hæfi.

Til framkvæmda þurfum við duglegan, velvakandi mann

komulag er sjálfsagt, er um stærri sýningar er að ræða, óhugs-

andi að leggja þá ábyrgð á fárra manna herðar, ábyrgð sem

nemur tugum þúsunda.