Hlín

						40                                   Hlin

þeir með hnífum  og lyfjum  sjeu ekki einfærir um að

lækna.

En iðjusemi, reglusemi og nœgjusemi þarf fyrst og

fremst.

IV.

Ekkert er nýtt undir sólunni. Alt gengur í bylgjum.

»FIuciuat nec mergitur« stendur í skjaldarmerki Parísar-

borgar, og flýtur þar skip í öldugangi. »Vaggar á bár-

um, en sekkur ekki« — þýða latnesku orðin. Og svona

er það með þjóðfjelögin — það gengur oft skrykkjótt í

heiminum, en engin hætta á að skútan sökkvi. Pjóðirn-

ar eru að þroskast að mannviti og mannkostum, þó hægt

fari stundum og setið sje eftir í sumum bekkjunum.

Lengi skapast mannshöfuðið, en altaf er það að skapast

i guðs mynd.

Pegar við lesum okkar eigin þjóðarsögu sjáum við

stöðugan bylgjugang — upp og niður. Uppbygging og

niðurrif á víxl, róstur og friður fylgja í far hvors annars,

en ætíð er viðleitni góðra manna að skapa Kosmos.

Ötulasta »Kosmos«viðIeitnÍn var venjulega hjá kirkj-

unnar mðnnum, og þá helst á biskupsstólunum sjálfum

undir stjórn beztu biskupanna. Pekki jeg fátt hugnæm-

ara að minnast á en myndina af lífinu á Hólum undir

forustu hins blessaða biskups, Jóns hins helga, sem (eins

og faðir minn komst að orði) spostullega prýddi Hóla,

presta lærði, vígði skóla, Ijek á hörpu himnaljóð«. Lík-

lega eigum við honum manna mest að þakka að varð-

veittust okkar fornu bókmentafjársjóðir. Hann stofnaði

fyrsta klaustrið.

Pá hefur verið gaman að koma »heim að Hólum*.

»lðja prýddi, dáð og dugur

dýran stól,

fegurð, kapp og fremdarhugur

fjörið ól.

Sumir kenna, sumir stuíða,