Hlín

						tílín                                   51

»Hvers vegna svaraðir þú mjer ekki strax, þegar jeg

bað þín?« sagði góður eiginmaður við konu sína í gletni

»varstu að hugsa um að neita mjer?« »Ónei« sagði kon-

an stillilega, »en jeg þurfti að biðja ofurlitla bæn og fá

svar.« »Nú, og um hvað baðstu?« »Jeg bað guð að láta

mig gefa það rjetta svar.« »Ja, hann hefur bænheyrt þig,

kona mín,« sagði maðurinn, og varð hugsi um stund,

»þetfa hefur mjer aldrei dottið í hug!«

í ensku tímariti kom nýlega út fyrirlestur fluttur á

kvennafundi, sem heitir »SkírIífi«. Kall, eða áskorun til

ungra kvenna, eftir skoskan prest: Herbert Oray.

Ungu fólki þykir ekki hafa farið fram í skírlífi síðan

»drengirnir« komu heim af vígvöllunum. Jeg hef haft

hliðsjón af þessari ritgerð prestsins, með sumt af því,

sem hjer fer á eftir: Á stríðsárunum hafði hann verið

sendur, ásamt fleiri prestum, til að starfa meðal her-

mannanna. Þeir reyndu að hjálpa á allan þann hátt sem

þeir gátu, hjálpa þeim til að verða sannir menn, bind-

indismenn, skírlífir menn. En brátt komust þeir að því,

að það voru miklu sterkari áhrif úr annari átt á hegð-

un hermannanna, en þau sem þeir gátu haft, en það

voru áhrif stúikna þeirra eða kvenna, sem þeir þektu; —

kvennanna sem þeir þektu heima, og kvennanna sem

þeir vinguðust við, þar sem þeir stönsuðu, því einn

sterkasti þátturinn í karlmannseðlinu, er tilfinningin fyrir

aðdráttarafli konunnar. Skaparinn hefir gert manninn

þannig úr garði, að eitt af grundvallar atriðunum í bygg-

ingu hans er krafa eða þrá til konunnar, hann þarfnast

áhrifa hennar og ástar, honum nægir ekki að umgang-

ast karlmenn aðeins, því er það, að konur hafa geysi-

mikið vald yfir karlmönnum; þær vita það, og taka það

með í reikninginn þegar þeim liggur á, en undir því er

komið kvennlegt gildi hverrar konu, að hún beiti þessu

valdi rjett.                      m

Auðvitað er það sama upp á teningnum þó þessu sje

4*