Hlín

						Hlln                                   5Q

I

stækkað túnið um helming, bygt traustan grjótgarð á

bláberri skriðu og smágrætt svo tún út á því afgirta

svæði, en það var erfitt, því einn aðatgallinn á Djúpadal

var sá, að hvergi var mold að heita mátti, en alstaðar leir.

Mjer er enn í barnsminni, þegar þeir feðgarnir voru að

sljetta blett og blett á ári með þessum ófullkomnu verk-

færum: járnkarli, páli og reku, ekki var svo mikið sem

skófla. Petta var ekki nema hálfnað verk, þegar faðir

minn fór að búa. — Afi minn var í húsmensku með

yngstu dóttur sinni, er Guðrún hjet, við kölluðum hana

jafnan »Ouðrúnu systur«. Pau höfðu töluverðan pening,

svo það sýndi sig brátt, að jörðin var of lítil fyrir þá

báða, en ekki vildu þeir skilja, eitthvað varð til bragðs

að taka, og ekki varð föður mínum ráðafátt. Fram á

dalnum var góð beit, en vegna vegalengdar lítt mögu-

legt að nota hana að vetrinum, sama mátti segja um slægj-

urnar, þær voru mestar til fjalls, og svo erfitt að ná

þeim, að ekki varð notað nema það hálfa, aðeins ein

leið skamt frá bænum fær upp á þetta háa Djúpadals-

fjall. Að sumrinu var haft í seli fram á dal. — Ráðið,

sem faðir minn hafði til þess að fjolga skepnunum, var

það, að hann bygði beitarhús á selinu og ruddi nýjan

veg upp snarbratta hlíð skamt frá selinu, svo að nota

mætti slægjur, sem þar voru. Erfitt var það og svo bratt,

að ef baggi datt af hesti efst í hlíðinni, þá staðnæmdist

h.ann ekki fyr en niðri í árgljúfri, og á hverju vori varð

að riðja þennan veg, og veit jeg ekki til að það haf\

verið gert nema í tíð föður míns, hvorki fyr nje síðar.

Jeg hugsa að hann hafi átt mjög erfitt fyrstu búskapar-

árin, en með framúrskarandi dugnaði yfirvann hann alla

erfiðleika og átti síðustu árin gott bú. Fyrstu árin var

móðir mín í selinu méð börnin 3 og 4, en þégar þau

fjölguðu meir, hætti hún, og Ouðrún systir var upp frá

því selráðskona. — Skrítnar voru færikvíarnar, þegar í

selið kom, þær sem notaðar voru heima þóttu of fyrir-

ferðamiklar  til  að  flytja  þær, í  þess ,stað  voru  hafðar