Hlín

						Hlin                                      25

atvirmwnni fyrirfram, að loforð sje fengið fyrirfram

um ákveðna atvinnu.

Og í hringiðu stórborganna eru stúlkur, sem standa

uppi allslausar, í meiri hættu en karlmenn. Ástæðurn-

ar til þess eru væntanlega. svo augljósar, að óþarft er

að nef na þær. Það er enn ein ástæða til varúðar um gá-

lausar utanferðir ungra stúlkna.

Enn er ósvarað einni spurningu. Ef íslensk stúlka

lendir hjer í verulegum vandræðum eða óláni, hvað er

þá hægt að gera henni til hjálpar.

Dyr sendiráðsins standa öllum íslendingum opnar.

Mun þeim þar verða veitt sú aðstoð, sem föng eru á.

En ekki er að jafnaði kostur á því að lána fólki pen-

inga, nema máske smáupphæðir til þess að bæta úr

ítrustu neyð í fáa daga, t. d. þangað til skipsferð fell-

ur heim; ennfremur hefur sendiráðið ábyrgst far heim

fyrir fólk, sem er í neyð, gegn skuldbindingu um end-

urgreiðslu. Ef ekki er greitt á rjettum tíma, er lánið

skoðað sem fátækralán og framfærslusveitin krafin

um greiðslu. En lánsstofnun getur sendiráðið ekhi ver-

ið. Því er fólki m. a. aldrei lánað til þess að greiða

skuldir, sem það hefur komist í.

Meðan ágætiskonan Ingibjörg ólafsson starfaði hjer

í K. F. U. K., var hún stundum milligöngumaður við

sendiráðið fyrir íslenskar stúlkur, sem lent höfðu í

vandræðum.

Síðan hún fór hjeðan, hafa' svo fá tilfelli um slík

vandræði íslenskra stúlkna orðið á vegi mínum, að

mjer er ekki Ijóst, hve þörfin um slíka milligöngu er

brýn. Annars mun stúlkum, sem lenda í vandræðum,

óhætt að snúa sjer til K- F. U. K. (þótt ekki hvíli nein

skylda á þeim fjelagsskap til að sinna þeim), ef þær