Hlín

						26                                      Hlin

af einhverjum ástæðum hliðra sjer við að koma sjálf-

ar til sendiráðsins.

Kaupmannahöfn í júní 1931.

Sveinn Björnsson.

Störf kvenna í Kína.

Það er fljótgert að skýra frá störfum kvenna í Kína,

verkahringur þeirra er svo þröngur. I Suður-Kína og

norður í Mansjúríi hefur það ekki tíðkast að konur

hefðu reyrða fætur, líklega vegna þess að þær hafa

gengið þar að allskonar útivinnu líkt og karlar. Það er

ómögulegt að kona með reyrðar fætur geti sint erfið-

isvinnu, hún er »heft«, og það er ekki ætlast til að hún

líti út fyrir húsdyrnar oftar en góðu hófi gegnir. Þessi

ósiður hefur komið þeim hugsunarhætti. inn hjá meg-

inhluta þjóðarinnar, að engin ástæða sje til að stúlkur

læri annað en innanhússtörf: Sauma, þvo og matreiða,

enda verði ekki við meiru búist af þeim. Þessi hugs-

unarháttur verður ekki upprættur á fáum árum, hann

á það langa sögu, þótt löggjöfin nýja bæti mjög kjör

kvenna og veiti þeim nokkra uppreisn. Það er óhætt

að segja það kínverskum konum til hróss, að innan

þeirra þrönga verkahrings munu fáar konur taka þeim

fram, nema hvað þrifnað snertir. Kínverskar hann-

yrðir eru mjög rómaðar um víða veröld. Um margra

alda skeið var embættis- og skrautklæðnaður í Kína

gerður úr silki og ísaumaður prýðilega, en auk þess

einnig    hoftjöld,    fánar,    leikbúningar,    sængurtjöld,