. Hlin ' 37 vaninga. Það er svo gerólíkt og margfalt vandameira að fara með þau innan fjögra daga heldur en þegar þau eru orðin vikugömul eða meira. Það eitt mælir með því að vissar konur annist þau fyrstu daga lífsins, en ekki sín fóstran hvert barnið. Svipað má og segja um sængurkonurnar, að það sje heppilegra að æfðar konur stundi þær. Því það er margt að varast í sængurlegunni, sem ólærðir viðvan- ingar hafa enga hugmynd um. Og oft er hægt að draga úr þjáningum sængurkvenna með ýmsum smámunum, sem viðvaningar hafa heldur ekki hugmynd um. Að endingu vil jeg benda alþýðu manna á eitt atriði, sem allir vita þó, en jeg er hrædd um að margir hugsi of lítið út í. Nefnilega það, að nýfæddum börnum er nauðsynlegur góður hiti. Þau eru óvær, ef þau eru köld á höndum eða fótum, það er þó ekki neitt á móts við það, ef allur kroppurinn kólnar. Litlu lungunum þeirra, sem engu hafa vanist nema liggja í 37 stiga hita, bregður mikið við, þegar þau fara að anda að sjer miklu kaldara lofti. Og ef þar við bætist, að þau fá kulda í sig utan að, þá er ekki von að barnið sleppi við kvef og ýmsan lasleika. Nýfæddu og nýlauguðu barni er því nauðsynlegt að það sje lagt í 37° heita sæng, og góðum hita viðhaldið í kringum það fyrstu dægrin, á meðan það er að venjast við veraldarvylkið og safna kröftum til að framleiða hitann sjálf. Það er ábyrgðarmikið starf að fóstra barn á fyrsta ári. Því fóstrið hefur áhrif á heilsu þess og hreysti alla æfi. Þeim sem það starf hafa á hendi vil jeg ráðleggja að lesa »Barnið«, eftir Davíð Scheving Thorsteinsson, lækni. Það er áreiðanlega besta bókin, sem ennþá hefur verið gefin út á íslenskri tungu um það efni, enda bendir hún manni á margt, sem er mikils virði fyrir barnið og auðvelt fyrir fóstruna að framfylgja. »Barnið« mun fást hjá öllum bóksölum landsins.