Hlín

						38                                          J-lUn

Jeg vona að þjer verðið við þeirri bön minni að birta

þessa grein í Hlín.

Það sem fyrir mjer vakir að greinin komi út þetta ár,

er bæði, að það er betur við eigandi vegna þess, að hin

margþráða- launahækkun okkar ljósmæðranna er nú

nýgengin í gildi, og svo ennfremur það, að nú stendur

til að samin verði ný reglugerð fyrir starfsemi okkar

ljósmæðranna. En jeg efast um, að þeir sem hana

semja þekki nógu vel ástæður sveitakvennanna. Það er

varla von, að þeir geti ímyndað sjer, að þær sjeu jafn

bágbornar og þær eru. — Það þarf að brýna það ræki-

lega fyrir ljósmæðrum í sveitum að hafa vakandi sam-

visku fyrir starfi sínu og sýna sængurkonunum hjálp-

semi og ræktarsemi. Með því leggja þær grundvöllinn

að heilbrigði þjóðarinnar.

Guðrún Jónsdóttir, ljósmóðir.

Undirfelli í Vatnsdal.

Minningargfafasjóður Landsspitala Islands.

Sjóðurinn var stofnaður 1916 og er nú orðinn

180.000 króna. Þetta f je hefur safnast á þann hátt, að

spítalasjóðsnefndin gaf út minningarspjöld og auglýsti

þau í sambandi við jarðarfarir. Almenningur keypti

spjöldin í stað þess að kaupa kransa til minningar um

látna vini. Fje því, sem inn kom fyrir spjöldin, var

haldið aðgreindu frá öðrum tekjum Landsspítalasjóðs-

ins þegar í upphafi, og ákveðið að verja því til að

styrkja efnalitla sjúklinga á hinum væntanlega Lands-

spítala!

Víðsvegar úti um land hafa konur tekið að sjer af-

greiðslu á minningarspjöldum sjóðsins, og árið 1924

sýndi Landssíminn   fjársöfnun   þessari þá miklu vel-