Hlín

						44                                  Hlín

að öllum, sem um hafa beðíð, bæði efni og áhöld þau,

er að vefnaði lúta, þar að auki hefur fólk úr ýmsum

sveitum landsins fengið margskonar upplýsingar og

leiðbeinihgar, bæði með símtölum og brjefaskriftum.

Keykjavík 17. mars 1931.

Guðrún Pjetwsdóttvr, p. t. formaður.

Laufabrauð.

Eftir Jóhwnnes Friðlaugsson frá Fjalli.

Listsaga.vor íslendinga er óskrifuð; en það mætti

ekki dragast fram úr þessu. Hvert ár sem líður getur

valdið því, að eitthvað falli í gleymsku, eða erfitt verði

að fá fulla lýsingu af því. Getur verið, að sumum virð-

ist ekki þörf á því, að listsaga vor verði rituð, vegna

þess, hvað hún sé fátæk og einhliða. Það kann satt að

vera, að hún sje ekki eins fjölskrúðug sem listsaga

sumra stærri menningarþjóða. En það er spá mín, að

þegar það efni verður rannsakað til hlítar, muni koma

í ljós, að listhneigð og listfengi • þjóðarinnar á liðnum

öldum sje meiri en margan grunar. Og jafnframt að

margt sje þar, sem ekki megi falla í gleymsku og þess

er vert, að því sje gaumur gefinn og haldið við. —

f þessum fáu línum skal reynt að lýsa einni list, sem

alþýða fslands hefur stundað og haldið við öldum sam-

an, þótt hún sje nú að hverfa á ýmsum heimilum. Það

er laufabrauðsgerðin.

Hér í Þingeyjarþingi og víða á Norðurlandi hefir

það verið siður að búa til lauafbrauð fyrir jólin. Ann-

arstaðar á. landinu mun það ekki hafa verið venja að

gjöra það, nema- þá á stöku heimilum> þar sem Norð-

lendingar hafa ráðið húsum, því kunnugt er mjer um

það, að þeir hafa haldið við þessum fallega sið þótt

þeir hafi flutst í aðra   landsfjórðunga.   Mig   brestur