Hlín

						HUn                               I           59

.                               Grevmrgerð.

1. Það er alkunnugt, að handavinnan þroskar bæði

huga og hönd barnsins og veitir, rjett notuð, ágæta

undirstöðu í ýmsum verklegum störfum.

Handavinnan er að verða, í áliti almennings, ein hin

sjálfsagðasta skólanámsgrein, heimilin eru mörg að

verða vanmegnug að veita hana, þurfa þar sem ann-

arsstaðar stuðning skólanna. En handavinnukenslan er

mjög á reiki og víða kend þannig, að að mjög litlu

gagni verður til að þroska nemendur og að búa þá

undir lífið. Svo vil jeg t. d. álíta ástatt, þar sem út-

saumur einn er kendur stúlkubörnum, í stað þess að

kenna þeim undirstöðuatriði almenns saumaskapar,

svo að stúlkubörnin geti þjónað sjer. Þá algengt prjón

og hekl, sem getur hjálpað þeim til að laga föt sín og

sinna, ennfremur ýms fataviðgerð. Með því að haga

fræðslunni þannig, veitist þéssum verkum álit, bæði

barnanna sjálfra og aðstandenda þeirra.

Það er hin mesta þörf á því nú þegar, að f ara að taka

eindregna stefnu í þessum málum, og hún þarf að

koma frá fræðslumálastjórn landsins í þessari náms-

grein sem öðrum, hjer ríkir hinn mesti glundroði, sem

ekki er þessari góðu námsgrein samboðin, og sem ekki

má svo búin standa.

Jeg hef oftar en einu sinni lagt fyrir fræðslumála-

stjórnina uppkast að kerfi, sem mjer hefur reynst vel,

bygt á 20 ára æfingu hjer á landi og miðuð við kerfi

handavinnu í nágrannalöndum okkar, en ekkert hefur

enn komið út af þessu, því sný jeg mjer nú til Kenn-

arasambandsins í von um að þá gangi betur. Þetta mál

þolir enga bið. Handavinna er að verða tekin upp um'

alt Iand, en sín aðferðin á hverjum stað.

í samræmi við það kerfi, sem upp yrði tekið, þyrftu