Hlín

						títin                  ¦¦!¦¦¦_              e§

þýðingarmikið að það sje jafnt og vel spunnið og hæfi-

lega snúðmikið. (Snúðurinn er hafður fremur lítill, til

þess að prjónið snúi ekki upp á sig). Jeg hef spunnið

bandið á rokk, en vel má vera að það megi takast að

spinna það í verksmiðjum, en lopar, sem við fáum til

heimilanna, eru ekki svo jafnir að þeir dugi í eingirni,

nema til rokkspuna. Best er að leggja tvo lopa saman

og spinna þá þannig, bandið verður sterkara, og það er

auðveldara að hafa það jafnt, því loparnir eru venju-

lega svo misjafnir og sjaldan nógu grófir til að spinna

þá einfalda.

Til . litunarinnar nota jeg Jacobuslit, svonefndan,

hefur mjer reynst hann vel, haldgóður og drjúgur. Það

er drýgra að nota dökka liti, svart, dökkgrænt og dökk-

brúnt. úr svörtu fæ jeg bæði bláa liti og gráa. — Jeg

nota aldrei salt í litinn, jafnvel þó þess sje getið í upp-

skriftinni, en sýru (jafnvel slátursýru) nota jeg altaf

dálítið, það dekkir og festir og dregur litinn vel úr, en

ekki má neitt ullarefni vera niðrí, þegar sýrunni er

bætt í. Jeg hef sokkana jafnan reyrða, og skal nú lýsa

nokkuð þeirri aðferð.

Bandið þarf að þvo vel ofan í litinn úr sóda og sápu

og skola mjög vel. Þegar búið er að þvo bandið, er

hespan látin ofan í án þess að reyrt sje utan um

hana. Þegar hún hefur soðið í 15 mínútur, er bundið

utan um hana á nokkrum stöðum. Eigi hún aðeins að

vera tvílit, er hæfilegt að gera það á 12—16 stöðum,

en ef hespan á að vera með þrem eða fleiri litum, er

best að binda ekki utan um hana nema á 4—8 stöðum

við fyrstu litun, en síðan bæta ræmum inn á milli við

hvern lit, sem hespan fær, þar til búið er að binda ut-

an um hana á 12—16 stöðum. Lit bætir maður að sjálf-

sögðu í smásaman, eftir því sem maður vill dekkja.

Sýður 15 mínútur í hvert sinn. Ekki þarf að skifta um

vatn við hverja litun, heldur bæta litnum út i sama