Hlín

						88                                  Hlín

þá þegar snúið sjer til þess með kröfur og tillögur

kvennaþingsins. Stjórn Kvenfjelagasambands íslands

sótti um kr. 15000.00 til starfsemi sinnar. Var hugsun-

in fyrst og fremst sú, að koma á kenslu fyrír kenslu-

konur í hússtörfum og heimilisfræðslu, er gætu tekið

að sjer kenslu í húsmæðraskólunum, sem þegar eru

stofnaðir og ennfremur umferðarkenslu, sem bæði

mætti koma á í sambandi við heimavistar-barnaskól-

ana, og með námsskeiðum í þorpum og sveitum fyrir

unglinga og fullorðna. Við bindum okkur ekki ein-

göngu við matreiðslu-kenslu, við viljum kenna fata-

saum og garðrækt; að þessu eru kvenfjelög sveitanna

þegar farin að starfa. Fjárveitinganefnd Neðrideildar

virtist öll vera fylgjandi þessum fjelagsskap; þó sá

hún sjer ekki fært að taka upp neina f járveitíng til K.

f. En við aðra umræðu fjárlaganna í Neðrideild, tók

alþingismaður Jón ólafsson málið upp, þó með þeim

breytingum, að hann færði niður styrkinn í kr. .10.000

og lét fjárveitingar til kvenf jelagasambanda héraðanna

koma inn á þessa f járveitingu til Kvenf jelagasambands

íslands. Virðist það mjög sanngjarnt, að styrkveiting-

ar til hinna ýmsu kvenf jelaga og kvenf jelagasambanda

færu allar í gegnum hendur Kvenfjelagasambands Is-

lands.

Þingmenn Neðrideildar voru þessari málaleitan

kvenna hlyntir, töldu hana rjettmæta og sanngjarna.

Greiddu allir Sjálfstæðismenn og margir Framsóknar-

menn henni atkvæði upp úr deildinni, en Jafnaðar-

menn voru málinu andvígir. — Efrideild fór verr með

okkur; hún breytti styrk-fyrirkomulaginu til kvenfje-

lagasambandanna í gamla formið, og veitti aðeins kr.

2000.00 til K. í. Þó viðurkendi deildin þörf og rjett-

mæti þessa f jelagsskapar, en orðin tóm eru okkur ekki

nóg. Voru þó Sjálfstæðismenn og nokkrir Framsóknar-

menn með okkur. En trje fellur ekki við fyrsta högg.