114 Hlín í hverjum mánuði að vetrinum, en að sumrinu ekki, nema ef sjerstök mál liggja fyrir. Fjórar heimilisiðnaðarsýningar hefur fjelagið hald- ið og oft hefur það styrkt sjúklinga, einkum fátækar konur. Stefnuskrá fjelagsins er: Mennkig og sjálfstæbi kvenna og hjálparstarfsemi. Fjelagsandi hefur ávalt verið góður, og mætti svo segja, að í fjelaginu sje einn andi og ein sál, stjórn fjelagsins hefur jafnan verið endurkosin hin sama. Á Landssýninguna 1930 ljetu konur sauma altarisdúk, gerði það ein fjelagskona: Kristbjörg Rögnvaldsdóttir, ljósmóðir; var svo dúkur þessi gefinn Ingjaldshóls- kirkju í jólagjöf 1930 frá Kvenfjelagi Hellissands. Á fundum síhum skemta konur með upplestri og segja stundum sögur. I. Á. S. Af Suðurlandi er skrifað: — Það hefur verið lítið um fundi hjá okkur í vetur. Harðindi, illviðri og ófærð hafa gert alt ómögulegt. En nú er blessuð hlákan kom- in, og alt er strax búið að fá annan svip. Þá ætlum yið að hugsa okkur til hreyfings, og reyna að hrista af okkur vetrarmyrkrið og kuldann, og reyrta að vinna eitthvað gott og gagnlegt í-sameiningu. Nú langar mig mest til að kvenf jelagið reyni að fá stúlku í sveitina, sem gæti hjúkrað þegar með-þyrfti, og helst líka hjálp- að konunum á annan hátt, verið vinur þeirra og ráð- gjafi, umbótamanneskja, velviljuð, greind, þrifin og fjölhæf í ýmsu verklegu, en síðast en ekki síst hjarta- góð. »God och glad skal mánnisket vara«, eins og Selma Lagerlöf segir einhversstaðar. Hvar heldurðu að svona manneskju væri að finna? Jeg er oft að hugsa um, hve konurnar hafi mikla þörf fyrir svona heimilisvin, sem gæti með áhrifum sínum, kunnáttu og góðleik gert feiknamikið gagn.
Beinir tenglar