118 Hlín ur það ekki gengið eins vel út og jeg bjóst við, vegna þess, hve kaupm. eru duglegir að flytja það inn, og vilja heldur selja það, þótt hálfskemt sje, heldur en nýtt fullþroskað, sem vaxið hefur í íslenskri mold. En þó vona jeg að mjer takíst að ná sæmilegum viðskiftasam-. böndum með tímanum. Jarðarber ræktaði jeg í sumar og voru þau bæði stór og fögur. Ef jeg verð hjer mörg ár, mun jeg margt reyna að rækta, og með tímanum vildi jeg halda garðræktar- námsskeið og námsskeið í matreiðslu grænmetis, með því gæti e. t. v. unnist nokkuð góðu málefni til sigurs. Systir mín kom í sumar vestan frá Kyrrahafi. Henni leist vel á garðinn minn, og sagði sumt í honum eins þroskamikið og hún hefði sjeð það best vestur í Amer- íku, t. d. blómkál. Anna í Laugai'ási skrifar veturinn 1931: Síðastliðið sumar fjekk jeg þó nokkuð af fullþroskuðum hvítkáls- hausum, vóg sá stærsti 10 pund. Tvær ertutegundir þroskuðust alveg, gulrætur uxu sæmilega. Jeg hafði, þó nú ljeti ver í ári en undanfarið, ótrúlega mikið gagn og blessun af görðunum mínum, og oft kemur mjer í hug hinn forni málsháttur: Hollur er heimafenginn baggi. Hann er ekki gripinn úr lausu lofti, heldur bygður á staðreyndum margra kynslóða og getur átt víðar við innan vjebanda heimilisins heldur en hvað matinn áhrærir, og er það þó auðvitað mjög stórt at- riði. Frá Eyrarbakka er skrifao: — Garðyrkjan gekk vel á endanum hjer á Eyrarbakka, við fengum feikistór blómkálhöfuð, hvítkál vel sæmilegt og savojkál, þó var sumarið kalt. H. Úr Vestfvrðingcbfjórbungi er skrifað: — Jeg má til að minnast ofurlítið á garðinn minn, hann var fallegur
Beinir tenglar