Hlín

						min                              U

hve góðum árangri þeir virðast hafa náð,. þrátt fyrir

erfiða aðstöðu um flest og mikla vöntun á hæfilegri

undirbúningsmentun stjettarinnar í þessum efnum.

Hagnýtir og listrænir hæfilekar íslenskra skóla-

bama eru og ótvíræðir og gefa fyrirheit um góðan

árangur í framtíðinni, ef skipulagi verður komið á

kensluna og starfshættir skólanna og aðstaða bætt.

Langsamlega mestur hluti sýningannunanna vai'

handavinna stúlkna. Var þessi þáttur sýningarinnar

allfjölbreyttur, bæði að efni og vinnuaðferðum og sýn*

ingarmunir yfirleitt vandaðir. — í sýningardeildum

barnaskólanna var frá yngstu telpunum einkum prjón-

les og heklaðir munir, en úr efri bekkjunum auk þess

einkum útsaumur ýmislegur og línsaumur. Eins og að

líkindum lætur, var yfirleitt mest tækni og allmikil

fjölbreytni í sýningum barnaskóla kaupstaðanna, enda

er þar sjerstök kensla veitt í handavinnu.

Sýning Kvennaskólans í Reykjavík var f jölbreytt og

ytri frágangur mjög vandaður.

Margt var mjög athyglisvert í sýningum ýmsra

sveitaskóla,. bæði heimavistarskóla og farskóla. Fjol-

breytni og tækni í vinnubrögðum sumra þessara skóla

var meiri en vænta má, þegar athugaðar eru aðstæður

þeirra til kenslunnar og hinn stutti tími, er þeir

starfa á hverjum vetri.

Á sýningu farskólans í Lóni Austur-Skáftafellssýslu

var t. d. bastvinna (handtaska o. fl.j, bast- og tága-

vinna (saumaöskjur o. fl.), pappavinna, leirmótun,.

gúmmískór, prjónles, flos, xitsaumur,, gólfmotta úr

snærisfljettum og vefnaður.

Þá ber og meira á þjóðlegum gerðum í handavinnu

sveitaskólanna en skólum kaupstaðanna.

Frá Gagnfræðaskólanum á ísafirði var námsskrár-

sýning á handavinnu stúlkna frá barnsaldri til ung-