Hlín

						mín                                  87

Plönturnar eiga að fá áburðinn fyrir vaxtarskeiðið

eða á því.

Það er mismunandi, hve mikið vatn plöntur þm*fa,

fer það eftir hita og kulda, sól og skugga, sumri og

vetri, vaxtarskeiði og hvíldarskeiði, upprunalegu

heimkynni og byggingu plantnanna. Plöntur með

þykkum, hárguðum, safamiklum blöðum og stönglum,

eins og t. d. Cackis, Agava, steinbrjótar og hellu-

hnoðrar þurfa ekki tíða vökvun. — Plöntur með þunn-

um og mjúkum blöðum, eins og t. d. Hortensía, og Adi-

antum, þurfa mikið vatn. Ungai* plöntur og á vaxtar-

skeiði þurfa mest vatn. — Ekki ætti að vökva um há-

degisbilið, það kælir plöntumar of mikið, gott er að

vökva með ofurlítið volgu vatni. Vökva skal meira á

sumrum en vetrum,. og meir í hitum en kuldum. —

Með því að banka með hnúanum utan á blómsturpott-

ana, er hægt að vita, hvort plantan þarfnast vatns eða

ekki. Þegar moldin í pottunum er þur, dregst hún

saman, og tómt bil verður milli moldarinnar og pottar-

ins. Potturinn gefur þá frá sjer holt og hvelt hljóð.

Þegar moldin í pottunum er mettuð af vatni, gefur

potturinn frá sér lágt og dimt hljóð. Ekki skal vökva

nema plöntumar þwfi vatns, en gott er að lita eftir

þeim á hverjum degi, og vökva ef þörf krefur. Gæta

skal þess, að vatn komi ekki á plönturnar við vökvun-

ina, það getur orsakað bletti. Eins skal varast að hafa

vatn á þeim skálum, sem eru undir pottunum, það get-

ur valdið súr. Plöntur eru mismunandi ljóselskar,, fer

það eftir byggingu þeirra, upprunalegu heimkynni og

og aldri. Það fer oft saman, að plöntur, sem þurfa lít-

ið vatn, þola mikla sól, þau eru útbúin með ýmsum

varnartækjum, sem hindra uppgufun, hárum og þorn-

um, eins og t. d. Cactus. Plöntur, sem þrífast best í

skugga,. þurfa mikið vátn, eins og t. d. Bregner, Adi-