Hlín

						HUn                                 121

Búnaðwrsamband V.-Húnavatnssýslu leggur 1935 fram kr.

300.00 til garðyrkju á sambandssvæðinu og kr. 80.00 til styrkt-

ar einni spunavjel í hverjum hreppi.

Á Búnaðarsambandssvæði Dala- og Snæfellsness eru nú 12—

14 spunavjelar í notkun, flestar eign kvenfjelaga og ungmeima-

fjelaga og styrktar af Búnaðarsambandinu.

Búnaðwrfjelag Islands hefur árið 1933 og 1934 veitt styrk

(Yz) úr Verkfærakaupasjóði á 22 spunavjelar, 69 flatprjóna-

vjelar og 28 hringprjónavjelar.

Búnaðarsamband Eyjafjarðar veitir árið 1934 kr. S00.00

styrk til garðyrkju á sambandssvæðinu.

Búnaðwrsamband Skagfirðinga lagði árið 1933 fram 2500 kr.

fyrir útsæði, fræ, garðyrkjuverkfæri og' leiðbeiningar í garð-

yrkju á sambandssvæðinu.

Tólgarsápa. — 11 pelar feiti, 7 pQlar kalt vatn, 1 baukur

sterki sódi (Red seal). — Sódinn (duftið úr bauknum) er hrist

út í vatnið og hrært vel í á meðan. Vatnið sjóðhitnar af sód-

anum, en það verður að kólna vel áður en það er hrært saman

við feitina, sem er brædd í öðru íláti. — Feitina (úrgangsfeiti)

á að hita svo lítið sem hægt er, aðeins svo, að hún bráðni.

Þegar búið er að taka pottinn með feitinni af eldinum, er

sódavatninu helt í og hrært vel í á meðan. (Ekkert soðið).

Hlemmur er látinn yfir ílátið og breitt vel yfir. Látið standá

þangað til sápan er vel storkin, skorin upp í stengur og stykki.

Svona sápu hef jeg notað í mörg ár og reynst hún prýði-

lega.                                                                                         B. B.

Mörflot (vestfirskt). — Mörinn, viku eða hálfsmánaðar gam-

all, er malaður í stórri kjötkvörn eða fleðaður í þunnar fleður,

síðan hnoðaður með höndunum þangað til komin er velgja í

hann og hann er hættur að loða við trogið. Hann er barinn

saman eins og skaka (tafla) og þess gætt, að ekki sjeu í henni

holur. Töflurnar eru hafðar 5 pund á þyngd..

Þegax líður á. vetur, áður en vorhitar byrja, er gott að láta

töflurnar í saltpækil, þeim hættir annars við að þrána, þegar

hitnar.

Mjer hefur fundist venjuleg tólg svo feitilítil, að ekki væri

vanþörf á viðbiti tneð henni. Alt öðru málið er að gegna með

mörflotið, það er, að dómi okkar Vestfirðinga, feitt og gott

viðbit. — Með blautfiski er það brætt sem venjuleg feiti, en

ætli maður að hafa það við harðfiski, er það brætt, en látið

storkna aftur og er þá ágætt viðbit.                                 B. S.

Gömul kona % Arnardal í fsafjarðarsýslu skrifar: — Jeg hef