Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sumargjöfin

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sumargjöfin

						12
SUMARGJÖFIN
þó þeir foreldrar, sem kallast mega ábyrgðar-
lausir á þessu sviði. Veldur því stundum með-
fætt eðli þeirra, og stundum lífsskilyrðin.
Reykjavík er sem sje að taka á sig stór-
borgabrag, eins og þær eru á gelgjuskeiði,
áður en opinberar ráðstafanir og stofnanir
hafa bætt að miklu leyti úr meinum þeim,
er sárast kreppa. Hjer er saman komið það
besta og jafnframt það versta úr þjóðlífinu.
Margir hafa hröklast hingað úr sveitunum,
af því að þeir urðu þar undir í lífsbaráttunni
vegna meðfædds eðlis. Sumir Reykvíkingar
lifa og við þau lífsskilyrði, að þeir geta ekki
risið undir þeirri ábyrgð, er uppeldisskyldan
leggur þeim á herðar. Til dæmis verður
margri móðurinni það, að koma börnunum
út á götuna, þegar þau hafa klæðst, og reka
þau þangað jafnótt og þau koma inn. Upp-
eldishlutskifti þeirra verður útigangur og eftir-
litslevsi á forugum og þröngum götum, í
illum fjelagsskap, og oft fram eftir nóttu.
Margri móðurinni er þetta vorkunn, t. d. ef
hún á alt að 10 börnum, er ein um öll
heimilisstörf, og hefir til umráða að eins eina
eða tvær stofur án flestra þæginda.
Það er því augljóst, að ábyrgðin getur
ekki að öllu leyti hvílt á foreldrunum, og því
síður getur hún hvílt á börnunum. Hún verð-
ur að hvíla á borginni í heild, þeim, sem
stjórna henni og þeim, sem þá kjósa, og
einkum og sjer í lagi á hverjum einstaklingi
hennar. Þeim þarf "öllum að skiljast hvernig
ástandið er. Þeir mega ekki láta blindast svo
af vananum að þeir uni því, að vanrækt sje
að gera það til uppeldisbóta, sem sjálfsagt
er og óumflýjanlegt. Það bæjarfjelag og sú
þjóð, sem ekki hefir efni á að ala upp börn
sín á sómasamlegan hátt, á engan tilverurjett.
Og sú þjóð, sem sker við neglur sjer fje til
uppeldismála, sker á sína eigin lífæð.
Bráðasta nauðsyn borgarinnar.
Sú þörfin, sem einna hæst virðist hrópa
ti) vor í bili, er að komið sje á fót uppeldis-
stofnun eða siðbótarheimili fyrir afvegaleidd
börn. Það þarf auðvitað að vera í sveit, og
þangað þarf að koma þeim börnum, sem
andleg sýkingarhætta stafar af. Má þannig
slá tvær flugur í einu höggi, sjá þessum
unglingum fyrir hollu umhverfi, og forða
æskulýð borgarinnar frá eftirdæmi þeirra.
Siðspilling er smitandi, ekki síður en berkla-
veiki, og þar þarf engu minni varúðar að
gæta. Börnunum í borginni er voði búinn af
að umgangast vesalings ógæfubörnin, sem
komin eru inn á glæpabraut. Það er glæp-
samlegt að láta það viðgangast. Margt gott
barn kemst inn á þá braut, af því að ötull
foringi, nokkru eldri en það sjálft, hefir leitt
það inn á hana. Lítil börn taka fremur eftir
nokkru eldri börnum en fullorðnu fólki.
Ráðið, sem notað hefir verið hingað til,
er sannarlega óyndisúrræði, sem sje að koma
barni, sem uppvíst er að glæpum, til ein-
hverra og einhverra út um sveitir,' og það
um stundarsakir. Það er engin trygging til
fyrir því, að það verði nokkru befra, er það
kemur til baka. Að því leyti ér aðferðin
ómannúðleg gagnvart börnunum. Hún virðist
stefna að því einu, að losna við þau úr borg-
inni. Og þar sem þau koma hingað aftur
eftir stutta dvöl, er hún ónýtt kák.
Eftirlitsleysi og útigangur um nætur, þar
sem mikið er um öfluga foringja, sem æfðir
eru í allskonar klækjum, virðist næstum því
eins öflugur glæpaskóli og hægt er að hugsa
sjer. Það, að glæpafjelög barna magnast hjer
árlega, ætti að vera nóg til þess, að ýta
jafnvel við svefnugustu sálum þessa bæjar,
svo að þær sæju, að ekki má fresta því að
koma   upp   siðbótarheimili  fyrir  óknyttabörn.
Börn á götum úti að næturlagi.
Sá er einn galli á uppeldisástandi Reykja-
víkur, að börn hafast við úti á götum langt
fram eftir nóttu. Það lætur að líkindum, hve
holt það muni vera andlega og líkamlega.
Fátt mun það vera,  sem börnum er jafn-
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24