Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dvöl

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dvöl

						12. maí 1035
D    V     Ö     L
Afbrýði
Eftir Jón Kr.
Arnór gekk fram og aftur um
jíólfíð í litla herberginu1, semj hann
hafði fyrir skömmu tekið á leigu.
ííann var álútur og þungbúinn og
hreyfingarnar tryllingslegar.
»Hann ætlar að taka hana af
^ér,« tautaði hann og beit saman
^nnunum. »Fái hann tækifæri til
fJess að koma fram opinberlega, þá
eru vopnin í hans höndum. f\ei,
tað skal aldrei verða! Hún skal
verða mínk Við þessi s'ðustu orð
leit hann upp og barði saman hör.d-
^num. Hann staðnamd'ut snögg-
lega v.'ð borðið, sem stóð út Við
Öuc;gann, og barði hne.anum í
tað. »1 kvöld! — Já — hann skal
Verða sér til skammar! Hann skal!«
^assti hann út milli tannanna. Hið
^ttglega og laglega andlit hans var
^myndað af æsingi. — Hann
pgnaði skyndilega, gekk að legu-
^kknum, þar sem hann oft hafði
líltið sig dreyma um Huldu Stef áns,
^ kastaði sér niður á hann. Hann
°kaði augunum, en herkjulegir
r^ættir komu kringum munninn.
^að var það, sem hann hafði i
pga?
Það var komið kvöld.
við dyr samkomuhússins »Ið-
.^« stóð stór mannþyrping. Það
j^i að fara að öpna húsið. Allir
, % þeirrar stundar með óþreyju,
Pví að eftir rúmlega hálfa klukku-
stund ætláði hinn efnilegi, rómaði
söngvari, Kristinn Karlsson, að
syngja. Einkum höfðu margar i ng-
ar stúlkur þrengt sér að dyrunum
og dregið þangað unga menn með
sér. Peirra á milli var söngvarinn
kallaður »fallegi maðurinn m.ð
fallegu augun«, — ungar stúlkur
eru oftast hrifnari af fögrum l'k-
ama, en fagurri list. — Loks var
samkomuhúsið opnað. Menn tóku
að þyrpast inn. Að skammri stú-ndu
liðinni voru öll sæti fulhkipuð.
öðum le'ð að cskaitund hins
unga söngvara. — Hann beið í 1 tlu
herbergi að baki leiksv^ðslns. —
Víst var þetta óskastund hans! Frá
því hann var á unga aldri, hafði
hann heljað líf sitt töfravaldi tón-
anna. örðugleikar ýmiskonar höf cu
verið honum þröskuldur á þroska-
vegi, en þó hafði honum, með til-
styrk nokkurra vina, tekist að
komast til útlanda cg afla sér þar
allmikillar söngmenntunar. Hafði
hann tekið þar svo skjótum fram-
förum, að hann var tekinn sem
söngvari í all-erfiða óperu. Hann
hlaut lof, sem lamaði hann af gleði
Erlendar tungur höfðu talað um
hann með tilfinningu og lotningu.
En innsta þrá hans var ætíð sú»
að orð þessi yrðu endurtekin á
hreimfagra móðurmálinu hans. Og
nú leið að þessari stundu, er þrá
hans fengi fullnægingu. — En nú
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16