TiVÖL 89 IV. Einsöngur: Stríðsblys flökta yfir rauðri rein, rykið þyrlast við hófaskrið. Leggirðu eyrað um stund við stein stræta, er þrammaði snúðugt lið, heyrir þú holgangsins mikla, eilífa orgelnið. Valfrjáls tekur þú trú og sið, telur þig Naðverjans lærisvein, fellur Astörtu fótskör við, fylgir aþenskri spekigrein. Samt gilda sorpgöngin miklu jafnt fyrir alla ein. V. Kór: Dauft er við dreggjar á borðum, dvínandi skarloginn sljór. Syngjum, frá suðri og norðri, um sorpgöngin miklu í kór. Veldur því efni, ef í orðum afleiðis velsæmið fór ... Engin má för sinni forða um fráræsin heilög og stór! Aths. cioaca maxima nefndist sorpræsakerfi Rómaborgar hinnar fornu.