18. öld voru menn orðnir svo æstir móti pessari kennslu- aðferð, t. d. á |>ýzkalandi, að pað var ómögulegt annað en bráðum kæmi eitthvað nýtt og betra í liennar stað. Merkur kennari segir um pað leyti um hana, »að hún sje hið versta böl mannkynsins að erfðasyndinni einni undanskilinni, verra pjóðmein en hernaður og drep- ¦sóttir*. Eptir margar tilraunir, sem allar voru í pá áttina, að frelsa börn við stöfunina og stafaMö/Vim, náði loksins hin svo nefnda Stephanis-aðferð fótfestu. Stephani hjet sá, er fyrstur setti hana fram sem kennsluaðferð Hann segir: af pví að stafanö/mn eru allsendis óvið- komandi sta.fa-hljóðinn, pá varðar barn, sem lærir að lesa, ekkert um, hvað stafurinn heitir; pað parf að eins að vita hvaða hljóð hver stafur merkir. Samkvæmt pessu kenndi hann barninu ekki nafn á neinum staf, heldur æfði hann pað í að bera fram hljóð pað, er stafurinn merkir, bæði hljóð hljóðstafa og samhljóðanda. |>annig lærðu pá böm að lesa, án pess að vita, hvað stafirnir hjetu. En síðar, pegar pau fóru að læra að skrifa, var peim kennt, hvað peir hjetu, með pví að pað pótti handhægra vegna rjettritunarinnar, enda er pá nær pví fyrirhafnarlaust fyrir pau að læra nöfn staf- anna, er pau áður eru æfð í lestri. ]?essi aðferð breiddist brátt út, og pótti taka hinni eldri mjög' fram, enda pó að ýmislegt mætti að henni finna. Aðalgallinn er sá, að pað er örðugt að herma hljóð samhljóðandanna án pess að brúka hljóðstafi til hjálpar; hó hefur pað vel mátt takast, pví að pessari kermsluaðferð hefur verið fylgt víða, og er enn sum- staðar hin eina kennsluaðferð, sem brúkuð er. J>riðja kennsluaðferðin er eigi ólík peirri, er nú var nefnd. Munurinn er sá, að hjer fer saman lestrarnám og skriptar. Barnið er látið mynda stafinn, og um leið
Beinir tenglar