Tímarit um uppeldi og menntamál

						sem peim var kennt eptir sjálfum. þessi mótbára hef-

ur auðvitað meira gildi hjer á landi en víðast annar-

staðar, par sem nær því öll börn læra að lesa í heima-

húsum. En par með er pó ekki annað sagt en paðt

að breytingin taki lengri tíma hjer en annarstaðar, svo

framarlega sem einhverstaðar á landinu væri byrjað að

kenna eptir hinum nj'rri og betri kennsluaðferðum.

Sumir barnaskólar hjer á landi kenna lestur að öllu

leyti, og allir að einhverju leyti; væri pví hinni betri

aðferð fylgt í peim, mundi hún smátt og smátt breið-

ast út.

Til sönnunar pví, hversu miklu auðveldari Stephanis

aðferð er, heldur en hin eldri, eða stöfunar-aðferðin,

má geta pess, að pess eru dæmi hjer á landi, að barn

haii lært að lesa eptir henni af sjálfu sjer, án pess að

hafa haft nokkra tilsögn, að eins með pví að horfa á

bókina meðan annað barn var að læra lestur, eða æfa

sig í að lesa. Barnið, sem var að læra, var pannig

um leið kennari hins; með pví að nefna upp hátt pað

hljóð, sem hvert orð í bókinni hafði, kendi pað hinu að

lesa, og pað var allæst áður en nokkur vissi af; — en

pekkti ekki nafn á nokkrum staf! J>að hafði lært að-

lesa án pess að berjast við pað mótlæti að stafa.

En pó að stöfunaraðferðin sje höfð, og pó að peir,.

sem kenna lestur eptir henni, sjeu henni vanir, og hafi

lært eptir benni sjálfir, pá ber mjög út af pví, að börn-

unum sje gert námið svo auðvelt sem verða má, og

mikið vantar á, að börn lesi eins vel og æskilegt væri,.

enda pó að lestur sje sumstaðar í betra lagi en við

mætti búast.

|>að er tekið hjer fram, að góður bóklestur sje

undirstaða allrar bókmenntunar, en hvað er góöur lest-

ur? ~pó að margir geti greint gdðan lestur frá slæmumf

setla jeg   pað ekki um skðr fram, að benda á, hvað er