15 sem optast er mjög óhollt fyrir börn og unglinga, er einatt eru heymarvottar og ávallt móttækileg fyrir hvað- sem þau heyra. Hvílíkur munur á lieimilisbragnum, þar sem pað er gert að reglu að nota tómstundirnar til andlegra starfa, ungum og gömlum til skemmtunar og uppbyggingar með því að lesa fræðandi bækur, eða þar sem menn lifa líkara skepnum en mönnum, hugsunar- laust, nema um munn og maga, og tala um ekkert við börnin, og hafa ekkert það fyrir þeim, sem víkk- að gæti sjóndeildarhring peirra, eða menntað sálu þeirra. Vjer íslendingar höfum ekki annað að flýja en til bókanna til að skemmta oss. Kostum því kapps um, að gjöra öllum þær sem aðgengilegastar með því að vanda lestrarkennsluna. Til pess að lestrarkunnátta nái tilgangi sínum, þarf að benda börnunum á, að þau læri ekki að lesa, að eins til að vera lœs, heldur til þess að brúka lestrarkunnáttu sína eptir á til að afla sjer meiri menntunar og andlegs unaðar. Sá, sem kennir barni lestur, hefur mörg og góð tækifæri til að örfa og glæða menntafýsn pess, og benda pví á, í hvaða bókum pað geti fengið henni fullnægt, og pað er skylda hans að gera það. J. p.
Beinir tenglar