Tímarit um uppeldi og menntamál

						45

unnar, var hægt að sjá hvernig ein námsmey eptir aðra

kom til hennar; ætíð höfðu þær einhvers að spyrja; pað

var líkast pví, sem pær færu til móður sinnar. fegar

margar, 15—16, komu í einu til hennar á kvöldin,

höfðu pær með sjer handvinnu sína, ýmist hófst sam-

tal um eitt eða annað, eða einhver las upp hátt fyrir

allar, stundum settist líka einhver við fortopianoið og

spilaði, stundum var pa líka sungið. Og við máltíðirn-

ar, pegar hinir ungu nemendur sátu saman, meðal kenn-

ara sinna, pá var pað sem ein fjölskylda væri. For-

stöðukonan og sú kennslukona, sem mataðist við sama

horð og lærimeyjarnar, höfðu eigi pau áhrif á pær, að neitt

yrði pvingað eða pögult, heldur pvert á móti. Sama

mátti sjá í herhergi forstöðumannsins sem forstöðukon-

unnar; lærisveinarnir heimsóttu hann, dvöldu mörgum

stundum í híbýlum hans í frístundum sínum. J>að eru

ekki einungis heimanemendurnir, sem njóta góðs af

heimavistunum, bæjarsveinar hafa líka gott af pví.

Regla sú og siðprýði sem er á heimilislífi skólans er

eins og ósjálfrátt fyrirmynd bæjarsveinanna; peir eru svo

opt sem peir geta meðal heimanemendanna, og á hverri

frístund í híbýlum peirra. A morgnana, áður en kennslu-

stundir byrja, fá heimanemendur árbít sinn, morgun-

verð kl. 10, miðdagsverð kl. 2, og kveldverð kl. 7. Til

miðdagsverðar eru æfinlega 2 rjettir af kröptugum mat.

Kaffi, tóbak og allir áfengir drykkir er stranglega fyrir-

hoðið. Sje reykt á skólanum, verður sá, sem pað gerir,

undir eins að fara burt úr skólanum.

Cygnæus segir í ferðaskýrslu sinni um heimanem-

endurna við kennaraskólana í Svisslandi: »Skólastjórinn

er eins og faðir eða eldri bróðir hinna ungu nemenda.

A nokkrum kennaraskólum matast skólastjórinn, fjöl-

skylda hans og nokkrir af kennurunum með nemend-

unum.    Enginn mætti samt halda,    að possi nána um-