50 pjónustu uppeldisins, pað er notað sem menningarmeðal í skólanum, jafnframt sem með pví lærist fmislegt, sem að miklu gagni getur komið í daglegu lífi. I peim skólum, sem slöid er innleitt, ' æfast engu síður hinir líkamlegu kraptar nemendanna, en hinir andlegu; með pví helzt hið holla jafnvægi milli sálar og líkama, sem er skilyrði fyrir framförum nemendanna. í slöid er innifalið ýmislegt trjesmíði, gert eptir teikningum, og ýmsar aðrar fínar handiðnir. pað var sannarleg unun, að sjá 7 8 ára gamla drengi vinna í slöid-salnum, peir söguðu, hefluðu, tegldu, skáru út og negldu, svo spæn- irnir flugu peim um eyru. Hlutir peir, sem drengirnir gerðu, voru margir og ýmiskonar, samt náttúrlega svo cinfaldir, sem hægt var, helzt nytsamir smáhlutir, eins. og tilgangur peirra er bæði að æfa hönd og huga. I karlmannadeild kennaraskólans var kennt að- renna trje, járnsmíði, að binda bursta, ríða vandlaupa og skera út trje; smíðið var gert eptir innlendum og útlendum fyrirmyndum. Alls konar eldhúsgögn voru gjörð, vandlaupar riðnir, skæri og ýmisleg önnur verkfæri voru smíðuð og ýms hljóðfæri, svo sem fíólín og fl. voru gjðrð. Af stærri hlutum voru gjorð borð, stólar og húsbúnaður. Á skólasamkomum voru hlutirnir seldir við uppboð hæstbjóðanda, og verðið fyrir pá rann inn í sjóð kennaraskólans. Efnið til trje- smíðisins var yfir höfuð birki, og svo ýmsir útlendir viðir, svo sem mahogni, valhnottrje og popplar. Kennslu og eptirlit í verkstöðunum hafði kennarinn í teikningu og handvinnu, sem sjer til hjálpar hefur tvo verkmeist- ara, annan fyrir trjesmiði (træslöid), og hinn fyrirjárn- smíði (jernslöid). Kandídatarnir vinna helzt að smíð- unum seinni part dagsins og stundum fyrri partinn, pegar peir purfa ekki að vera á æfingaskólanum. Garð- yrkjumaðurinn má heimta eins marga nemendur og