51 honum sýnist sjer til hjálpar við garðyrkjuna, einkum pó af nemendum 1. bekkjar; 3. bekkur tekur sjaldan pátt í garðyrkjunni, 4. aldrei. Vinnuni í garðinum, á akri og engi er stjórnað af náttúrufræðiskennaranum. »Garðyrkju, humla og búrækt eiga námsstúlkurnar að stunda», segir Cygnæus, »svo að hver nemandi hafi sitt garðbeð að rækta og laga, hver eptir sínum smekk. Eigi var samt enn pá mögulegt að innleiða pessa garð- yrkjuaðferð, sem stúlkurnar vildu svo mjög hafa, og sem hafði svo mikla pýðingu fyrir pær. Lærisveinar kennaraskólans í Jyvaskylá höfðu 3 stóra slöidsali og svo stóra smiðju, sem var laus við höfuðbyggingamar. Frá kennaraskólunum breiðist handvinnan út um alpýðuskólana, já, hún hefur jafnvel komizt inn í hina hærii skóla. í alpýðuskólunum sjást nú piltar og stúlkur hvort við annars blið vinna í ákafa að hand- vinnu sinni. J>ess skal einnig getið, að jafnhliða hand- vinnunni er mjög mikil áherzla lögð á teikningu, og einknm konstruktionsteikningu, sem, pegar fram líða stundir, mun taka upp sæti fríhendisteikningarinnar. Auk pess, sem almennt er lögð mikil áherzla á handvinnuna í kennaraskólunum, sem menningar- og uppeldismeðal, er pó engu minni áherzla lögð á, að- nemendur beggja deilda læri leikfimi; á veturna era höfð böð og sund á sumrin. Sundið er sú íprótt, sem á síðustu árum hefur fengið mjög mikla útbreiðslu um allt Finnland, og hinir finnsku smástrákar eru nú ekki gamlir, pegar peir hafa til fullnustu numið pessa fögru íprótt. TJngbarnastofan er sú stofnun, sem engir aðrir kennaraskólar hafa en Pinnlands; í hana eru teknir