Tímarit um uppeldi og menntamál

						Fáein atriði um meðferð ungbarna.

Bptir

J. Jðnassen, dr. med.

J>að er flestum kunnugt, að baruadauði lijer á landi

er mjög mikill, og er sjálfsagt margt sem veldur pessu.

Jeg skal hjer að eins benda á eitt atriði, sem jeg tel ó-

efað að haíi mikil áhrif á barnadauðann, og pað er, hversu

hirðulítill almenningur er með nœringu ungharnsins.

Jeg hefi á öðrum stað reynt að leiðtt athygli alpýðu

að pessu máli; en pví er miður, að leiðbeiningar peirra

sem vit hafa á, eru opt sem hrópandi rödd í eyðimörku,

en aldrei er góð vísa of opt kveðin, og pví skaljeghjer

aptur fara um petta nokkrum orðum.

|>að ætti öllum að geta skilizt, að eins og líffærum

ungbarnsins hlýtur að vera öðru vísi varið en líffærum

fullorðins, eins hlýtur og sú vinna, sem líffærum ung-

harnsins er ætluð, að vera mjög frábrugðin pví, sem á

sjer stað hjá hinum fullproskaða. Vjer sjáum, að barn-

ið fæðist tannlaust; náttúran ætlast pannig til, að barn-

ið purfi eigi að tyggja fæðuna, heldur að hún sje lðgur

eða lagarkennd. Til pess að maturinn geti kom-

ið að tilætluðum notum, verður hann að umbreytast á

leið sinni um meltingarveginn, og pað sem veldur pess-

ari efnisbreytingu, eru ýmsir vökvar, sem síast úr ýins-