61 almenningi að breyta eigi á móti pví, sem reynslan um allan heim hefur sýnt og sannað að sje hið rjetta. TJr pví að móðirin eigi getur veitt barni sínu mjólk úr eigin brjósti, pá er eigi annað fyrir en gefa barninu skepnumjólk, sem pá langoptast verður kúamjólk, en sá er gallinn á, að samsetning kúamjólkurinnar er öll önn- ur en brjóstamjólkurinnar. I kúamjólkinni er ostefnið (eggjahvítuefnið) meira og barnið á miklu örðugra með að melta pað en ostefnið í brjóstamjólkinni; hún er fitu- nieiri, en aptur minna af sykri en í brjóstamjólkinni. fess vegna verður að vatnsblanda kúainjólkina, svo barn- ið geti melt ostefnið, og bæta í hana dálitlu sykri, en pví vatnsbornari sem mjólkin er, pví meira parf barnið að drekka og pví hættara er við, að pað offylli magann og æli öllu pví, sem pað hefur drukkið. J>egar blanda skal kúamjólkina, skal farið pannig að. Fyrst er mjólk- in pynnt rjett til helminga; úr pví barnið er mánaðar- gamalt, eru teknir 2 pelar mjólkur og 1 peli vatns; í 3. mánuði 3 pelar mjólkur og 1 peli vatns, og pannig er haldið áfram og er hægast að muna petta ef pess er gætt, að á móts við hvern vatnspela skal taka eins marga mjólkurpela sem barnið er margra mánaða gam- alt; úr pví barnið er missirisgamalt, má gefa pví óbland- aða mjólk. J>egar breytt er til með blöndunina, skal pess ávallt gætt að gjöra pað smámsaman. Sykri (steyttum hvítasykri) skal bætt í og skal taka svo sem fjórða part úr fullri teskeið í hvern skamt. J>að ríður á að mjólkin sje góð og að eigi sje brúkuð önnur mjólk en nýmjólk, svo barnið íari eigi á mis við fituefnið úr mjólkinni; mjólkina ætti ávallt að fióa, pví pá er miklu síður hætt við að hún súrni, og auk pess er eigi lítið í það varið, að með suðunni eyðast öll sóttarefni, sem mjólkin kynni að hafa dregið í sig. Menn ættu að gera sjer að reglu, að flóa að morgni í einu pá mjólk,
Beinir tenglar