Tímarit um uppeldi og menntamál

						63

ur pá opt afleiðingin? Húu verðúr sú, að barnið veik-

ist, og er opt innan fárra daga flutt út í kirkjugarðinn.

Er ekki ógurlegt fyrir móðurina að hugsa til pess, ef pað

skyldi hafa verið hugsunarleysi hennar að kenna, að

barnið hennar veiktist, og að pað svo fljótt var tekið frá

henni og lagt í gröfina?   Jú, sannarlega.

Enn er eitt atriði, sem jeg veit af reynslunni að

almenningur er fjarska hirðulítill með, og pað er allt

hreinlœti. Jpað er hryllilegt að sjá, hversu óprifnaður-

inn er eins og rótgróinn; jeg hefi margopt haft tækifæri

til pess að sjá, hvernig mjólkin á barnspelanum ekki að

eins var mjög óhrein, heldur og að pelinn sjálfur var

allnr að innan óhreinn. Allir vita, hvað lítið parf til

pess að mjólkin súrni og pað ríður mjög mikið á pví að

petta eigi sjer ekki stað með pá mjólk, sem ungbarninu

er ætluð til næringar; pað parf pví að hafa hinar ná-

kvæmustn gætur á pví, að pvo vel innan barnspelann í

hvert skipti áður en látið er á hann, og hafi eitthvað

orðið eptir á pelanum, pegar barnið er búið að drekka

nægju sína, pá skal ávallt hella pví burt áður en aptur

er látið á pelann, en til pess að sem minust fari til ó-

nýtis af mjólkinn, verður maður að vita, hve mikið ætla skal

barninu í hvert skipti, en pað er fyrst framan af um

Vs pott mjólkur yfir dægrið, en eptir pví sem barnið

eldist parfnast pað meira, og missirisgamalt barn parf

allt að pví 1 pott mjólkur yfir dægrið. Sje barnið t. a.

m. priggja vikna, þarf pað að nærast 6—7 sinnum á

dægri; í hvert skipti parfnast pað um fjórða part úr

pela af mjólk, og sje hjer við blandað eins miklu vatni

verður pað um Vs peli, sem ætti að nægja barninu til

hverrar máltíðar.

pað hefur ótrúlega mikla pýðingu fyrir vellíðan og

framför harnsins, að farið sje samvizkusamlega með nær-

ingu pess, að mæður hafi pað hugfast, að breyta ekki út