64 af því, sem rjett er í þessu efni, og hverri móður er inn- an handar að fara eptir þeim reglum, sem gefnar eru, því þær eru eigi margbrotnar. |»að er margsannað, að sje ungbarni gefinn vellingur, tvíbökumatur, grautur og þessleiðis, þá hefur barnið að eins illt af þessu og er þannig þegar á fyrsta aldursári lögð undirstaðan undir langvinna vesöld og þráláta sjúkdóma, t. a. m. kirtla- veiki. J>að er mesta óráð að gefa barni, sem ekki er 3 mánaða gamalt, nokkurn mjölmat; úr því það er orð- ið 3 mánaða, má fyrst fara að reyna að gefa því jafn- framt mjólkinni lítið eitt af tvíbökumat eða grjónavell- ing, en það er mesti óþarfi að gjöra þetta, ef barnið þrífst og dafnar vel af mjólkurblandinu eingöngu. |>að er alsiða hjer á landi, að láta börniu hafa »dúsu«; í dúsunni er margs konar; stundum er hafður svampur og vaf, stundum tuggið rúgbrauð, tuggin tví- baka, tuggið kjöt, tugginn fiskur o. s. frv. |>að ætti ekki að þurfa að taka það fram við nokkra skynsama móður, að dúsan er og hlýtur að vera barninu skaðleg, því innihald dúsunnar súrnar fljótt; barnið fær »þrusku« og meltingin skemmist; það er fátt viðbjóðslegra en að sjá grút-óhreina tusku með súrri tuggu í úr opt miður lireinum munni stungna upp í ungbarn.
Beinir tenglar