68 leysingjum og misendismönnum, að eins til að fá at- hvarf, jafnvel pó [ætta athvarf veiti eigi nokkurt óhult hæli í stormum lífsins. Sæll er sá kennari, sem líkt verður við sterka eik, er vafningsviður barnslundarinnar ðruggur getur vafið sig um. Vafningsviðurinn leitar eigi styttu við ísstólpa nje vefur sig um hann, og barns- lundin hallast heldur ekki að ísköldu, ástsnauðu hjarta. Þar sem kennarann skortir kærleik, par mun próast hræsni hjá börnunum og yfirsjónir peirra verða tíðar. |>að barn, sem jafnan mætir kaldlyndi og kærleiksleysi, mun optast verða dullynt og dapurt; en peir, sem svo •eru gjörðir, eru til kvalar sjálfum sjer og sambúðar- mðnnum sínum. En hvernig á kennarinn að fá ást á börnum, ef hann skortir hana, og hvernig á hann að læra að umgangast pau, ef hann kann pað eigi ? Með pví að hafa alúðlega umgengni við pau og taka pátt í sorg peirra og gleði. Hannparf, að svo miklu leyti sem unnt er, að vera glaður í bragði við pau og taka peim með opnum örmum. Slíkt mun vekja traust barnanna á kennaranum, og pau munu gjöra hann að trúnaðarmanni sínum, en barnagleðin mun aptur á mót tengja kennarann æ fastara og fastara við pau og gjöra líf hans samgróið peirra lífi. Kennarinn þarf að sýna stilling og þolinmœði. ]?að má búast við pví, að öll börn, hversu góð sem pau kunna að vera, hegði sjer eigi jafnan eins og pau eiga að gjöra. A vissum tímum lítur svo út sem börnin hafi sterkari ástríðu til ódyggða og ópekktar en ella, stundum til að segja ósatt, stundum til að vera óhl^ðin o. s. frv. En pó parf nppalarinn að sýna still- ing og polinmæði. |>að getur haft næsta illar afleið- ingar, að kennarinn beiti hugsunarlaust peirri aðferð, sem honum er næst skapi. f^á ríður á að hafa full-
Beinir tenglar