71 frá, hvernig á pví standi. Ef kennarinn er jafnan sannsögull og orðheldinn, þá mun barnið einnig verða það. Eptirdæmi kennarans er fyrsta skilyrðið fyrir því, að honum geti heppnazt að leiða barnið til pess að segja satt, játa fúslega yfirsjónir sínar og efna rækilega orð sín Menn pykjast hafa orðið pess varir, að peir gallar, sem leynilega eða opinberlega loða við uppalar- ann, komi fram hjá börnum peim, sem hann á upp að ala. Andlegur skyldleiki kemur jafnan að meiru eða minna leyti fram milli peirra. I sambandi við petta má líka benda á, hversu pýðingarmikíð pað er, að vera sjálfum sjer samkvæmur og einbeittur. Hvarflandi og staðfestulítill maður hefur skaðleg áhrif á börn. Sje kennari pannig, og efni hann eigi pað, sem hann lofar, þá má jafnan búast við hirðuleysi, óhlýðni og mótþróa hjá börnum hans. J>ess mun mega finna dæmi, að kennari segi: «Frá pessari stund læt jeg petta eða petta ekki viðgangast,pú skalt ekki hugsa til að komast upp með pað framar*. En pó situr allt í gamla horfinu. Þegar fyrsta upppotið er um garð gengið hjá kennaran- um, parf barnið ekkert að óttast, pví að allt er látið ganga eins og áður. Dr. Kellner segir í uppeldisfræði sinni um petta efni: »Samkvæmni hefur undra-mátt; án hennar getur uppeldið ekki vel gengið, án hennar mun barnið skorta pá virðingu, sem pað parf að bera fyrir boðum uppalarans. Samkvæmni hefur áhrif á unga og gamla, af pví að hún er sprottin af einbeittri lund; hún gjörir jafnvel dýrin manninum háð ogundir- gefin. En hvað er samkvæmni og hvert er eðli hennar? Hún er í pví fólgin, að jafnan sje breytt eptir föstum grundvallarreglum, að eigi sje sagt eitt í dag og annað á morgun um sama efni, að eigi sjeu loforð óefnd lát- in, að pví sje fram fylgt, sem hótað er, og að eigi sje L