Tímarit um uppeldi og menntamál

						73

við góðri reglu meðal nemendanna, getur naumast verið-

góður uppalari, pótt hann að öðru leyti haíi góða kosti

til að bera.

Það lítur svo út, sem sumum kennurum sje það

meðfætt, að geta haldið börnum í skefjum, og vanið pau

á reglusemi, en að aðra kennara skorti pað aptur með

öllu; pó höfum vjer orðið pess varir, að nálega hverjnm

kennara hefur heppnazt, að koma á góðum aga og reglu

hjá börnum sínum, ef hann að eins hefur haft ná-

kvæmar gætur á sjálfum sjer og atferli sínu. J>að vill,

stundum ganga svo, að pegar kennari vill láta nemend-

urna hafa hljótt um sig, pá æpir hann sjálfur, ber í

borðið og stappar með fótunum. A pennan hátt getur

hann að vísu, ef til vill, komið á kyrð sem snöggvast,

en brátt mun hann aptur purfa að grípa til sömu r.íða,

til pess að geta haldið við pögn og ró hjá sjer, og svona

gengur pað í sífellu. |>að getur komið fyrir, pegar

honum sýnist ekkert annað ætla að hrífa, að hann pá

hávær og reiður fari að setja börnunum fyrir sjónir,

hversu ópæg pau sjeu, og fari að bera pað undir pau,

hvort pau muni ekki eptir pví, að opt hafi hann sagt

peim, að pau ættu að vera pögul, eptirtektasöm og góð,

siðleg og spök. pað er ekki svo sjaldgæft, að einhver

af krökkunum fari að hlægja að pessum gauragangi

kennarans og fái svo löðrung fyrir. J>egar svo er kom-

ið, er hætt við að kennarinn verði að athlægi og óvin-

sæll bæði í skólanum og utan hans; og ef hann heldur

pessu áfram, mun honum aldrei heppnast að ávinna

sjer virðing, pótt hann tvöfaldi gauragang sinn og há-

vaða. Hvað á pá kennarinn að gjöra í pessum vand-

ræðum? Vjer svörum honum pví, að hann verði að

gæta pess, sem hjer segir : hann verður að hafa ná-

kvæmar gætur á sjálfum sjer, og forðast allt, sem getur

gjört hann að athlægi;   honum  ríður  á   að  reyna að>