74 korna á strangri reglu í skólanum, byrja hvern tíma með mestu kyrrð sjálfur og láta pað yfir höfuð vera að byrja kennslustundina með pví að skipa börnunum að pegja, heldur setjast rólegur og pegjandi í sæti sitt, og horfa á pau börnin, sem ókyr eru, og byrja ekki kennslu fyr en fullkomin kyrrð er koniin á; hann parf að hætta undir eins kennslu, ef eitthvert barn vekur óróa eða tekur ekki eptir, meðan á kennslunni stendur, og blína á óróabelginn fáein augnablik, þangað til hann er apt- ur farinn að taka eptir, og halda síðan áfram kennsl- unni, eins og ekkert hefði í skorizt1; hann parf að hafa sjerstaklega auga á þeim börnum, sem sízt taka eptir, og spyrja pau hinum fremur; hann parf að reyna til að gjöra kennsluna svo skemmtilega og ljósa, að hún veki athuga og áhuga barnanna; hann parf að hvíla börnin litla stund, pegar hann sjer að paa eru farin að preytast, og lofa peim að hressa sig, t. d. með pví að syngja kvæði eða hreifa sig lítið eitt; hann má eigi bæla niður eða kefja glaðlyndi barnanna, pegar engin brýn pörf krefur pess, og hann má, eigi að nauðsynja- lausu gjöra hlægilega yfirsjón nokkurs barns hjá hinum börnunum. Kennarinn þarf að vera rjettlátur og sanngjarn í kröfum sínum. Börn gefa nákvæmar gætur að kennara sínum, og pau sjá eigi í gegnum fingur við hann, pegar honum sjest yfir, heldur pykir peim gaman að pví að tala um galla hans og yfirsjónir sín á milli og við vini sína. Sízt 1) Augna-aginn hef'ur næsta mikla þýðing, til þess a8 halda við kyrrð í skólanum; hann er umsvifalítið en mikilvægt með- al, sem kennarinn heí'ur í hendi sinni, til f ess að komast hjá hávaða og hötunum, eí' hann kann að nota hann á rjettan hátt og á rjettum tíma.
Beinir tenglar